Otome atakuje!

Każda z nas fantazjowała o swoich ulubionych bohaterach. Małe dziewczynki wyobrażają sobie, że z telewizora wychodzi ich wymarzony książę, kłania się im i zabiera do świata wspaniałych przygód. Albo nastolatki, których skrytym pragnieniem jest ukazanie swojej długiej szyi przystojnemu wampirowi ze „Zmierzchu". I młode kobiety wyczekujące przybycia pana Darcy'ego pod ich okno (nieważne, że mieszkają w bloku). Mogę się założyć, że największym marzeniem dziewięćdziesięciu procent żeńskiej populacji jest powołanie do życia ulubionego bohatera z wyimaginowanego świata. Ten je porwie z nudnej rzeczywistości i będą żyć razem długo i szczęśliwie. Jest to infantylne i płytkie, ale najważniejsze jest to, że te pragnienia nie mogą się spełnić. I bardzo dobrze. Bo po mojej opowieści dojdziecie do wniosku, że sfery marzeń powinny pozostać w naszych naiwnych główkach. Należy uważać, czego się chce, bo gdy to już się spełni... nie ma już odwrotu.
Po tym jakże pretensjonalnym i banalnym wstępie należałoby się przedstawić. Cześć! Nazywam się Ola i chcę Wam opowiedzieć moją historię, która mogłaby się wydawać prawdziwą bajką, ale stała się największym koszmarem.