VİSAL

VİSAL

Reads 54
Votes 13
Parts 2

Ongoing

Last published Fri, Sep 29, 2023

gizem intikam nefret visal yalan

Ruhun doğumu bir geceye bağlı değildi. Ölümünün bir geceye bağlı olmadığı gibi, Sessiz varoluş'lar bir yok oluştu bizler için. Biz gerçeklerden hep kaçtık şimdi yüzleşme zamanıydı. Acılara, intihara, vazgeçişlere kavuşma vakti gelmişti. Hatta çoktan geçmişte olabilirdi. Çıkmaz sokaklardın benim için ama ben o sokakta kendimi buldum senin karanlığın ışığım, çığlıkların sesim, yalnızlığın evim, intiharın benim nefesim oldu. Bilemedin sen görmedin duymadın hissetmedin beni. Ben yıldız diye gözlerine baktım... ** Gözler yalan söyler mi Akif?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines