Ay Ve Güneş Misali +18 (Düzenleniyor)

"Ben... bir şey sorabilir miyim?"

Ayçınar, elindeki bardağı masaya bırakıp bana döndü.

"Sor güzelim?"

Derin bir nefes aldım. Söylemesi bu kadar zor olmamalıydı. Sonuçta yalnızca bir soru soracaktım.

"Biz..."

Duraksadım.

Ayçınar kaşını kaldırdı.

"Biz ne?"

Gözlerimi yere indirdim.

"Daha önce hiç... birlikte olduk mu? Yeni şey evliyiz ya hani ondan."

O an odadaki sessizlik yüzünden kendi kalp atışlarımı bile duyabiliyordum.

Ayçınar bir süre hiçbir şey söylemedi. Sonra dudaklarının kenarında yavaşça, insanı daha da utandıran o çapkın gülümsemesi belirdi.

"cevabını gerçekten bilmek istiyor musun?"

Başımı küçükçe salladım

"Evet."

Ayçınar'ın gülümsemesi biraz daha belirginleşti.

"Emin misin?"

"Eminim."

"Sonra utanmak yok."

"Niye utanayım ki?"

"Çünkü bazı cevaplar," dedi gözlerini gözlerime dikerek, "insanın unuttuğu şeylerden daha tehlikelidir güzelim, yanarsın sonra."

Yutkundum.

"Yani... olduk mu?"

Başını hafifçe yana eğdi.

"Belki."

"Belki mi?"

"Belki de hatırlaman için sana küçük bir ipucu vermem gerekir."

"Nasıl bir ipucu?"

"Akşamı bekle... bazı soruların cevabını hatırlamanı sabırsızlıkla bekliyorum, güzelim."

📍📍📍
AY VE GÜNEŞ MİSALİ İSİMLİ ÇIKAN İLK VE TEK KİTAPTIR!!!