EMPATİ

EMPATİ

Membaca 963
Vote 13
Bab 5

Bersambung

Publikasi terakhir Sel, Jun 30, 2015

fantastik gençkurgu gizem macera okul

Ben İnci okul hayatı ortalamayı geçemeyen hocalarının görünmezmiş gibi davrandığı hatta bazılarının görmezden geldiği silik bir tiptim ta ki o harika güne kadar Ben Yekta Okulda ve sosyal hayatta hiçbir zaman sıkıntı yaşamayan çok güzel bir sevgilisi ve güvenebileceği dostları olan biriydim ta ki o lanet güne kadar DEĞİŞTİM

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.