Sarmaşık

2012
Babam ve annem sabah olan duruşmanın ardından boşanmışlardı, ve biz şuan son kez ailecek vakit geçiriyorduk. Babam, annem'in gözlerine bakmaktan çekiniyor, annem ise bakmalara doyamıyordu. Ben daha 12 yaşımda olduğum için neden böyle olduklarını anlayamıyordum. Babam oturduğu sandalyesini geriye doğru ittirdi ve ayağa kalktı. Yanıma doğru yürüdü ve saçlarımı okşayarak, kulağımın arkasına koydu. Saçlarımın arasına bir öpücük kondurdu ve "seni gökteki yıldızlardan bile çok seviyorum kızım" dedi. Kafamı kaldırdım ve babamla göz göze geldim. Babam bana gülümseyerek başını annem'e doğru çevirdi. Babam ağzını açıp bir şey söyleyecekken, annem gözlerini kaçırdı. Babam tekrar gözlerini bana çevirdi ve gülümseyip geri geri adım atmaya başladı. Babam'ın neden uzaklaştığını anlamıyordum, daha yemeği bile bitmemişti. Babam arkasını dönüp yürümeye başladığında anneme döndüm ve "anne babam nereye gidiyor?" dedim.
2023
Yılların ardından sonra başarmıştım, artık ben de bir sarmaşık ajanıydım. Yetimhaneden seçilip eğitim görmüştüm, her sarmaşık ajanı gibi. Neler yapacağımı tahmin etmesi pek de zor değildi. Annem'i kimin öldürdüğünü bulmak ve babamın yerini öğrenmek.
.
.
.
.
Merhaba arkadaşlar, yazım yanlışım olursa uyarmanızı rica ederim.

UMARIM BEĞENİRSİNİZ.