ZİFİR
  • WpView
    Reads 31
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 9, 2024
"Kırmızı balonumun ucuna bir uçurum bağladım. Uçurduğum uçurumda gömülü kaldım."🎈 "Değişen bir şey yok, her şey olduğu gibi. Zaman hâlâ acıtıyor; Sen hâlâ yoksun; Ben hâlâ yorgunum; Değişen bir şey yok. Ne insanların sahteliği geçti, Ne de ben bu dünyaya alışabildim. Alışmak da istemiyorum. Çocukların anne babasız büyüdüğü, Anne babaların çocuklarını düşünmediği, Çocukların ağladı, Annelerin öldüğü bir dünyada yaşamak zoruma gidiyor. Suskunum. Şehrimin izbe sokaklarından yavaş yavaş siliniyor benliğim, Yitip gidiyor umuda dair ne varsa, Bir parça duman, biraz sessizlik ve kırık can parçaları. Ölüme yakın uykularda kulakları çınlatan bir sessizlik peyda oluyor. Yaşam acıyı gizliyor, fakat kimse bunun farkına varmıyor.."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Yalanlarin Ötesinde
  • Zorbanın Bedeninde
  • ÂFİTAP
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • Ölüm Oyunu
  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • Cansız Manken (+18)
  • 5. seviye

Alev'in hayatı, 18 yaşında bir gerçeği öğrenmesiyle tamamen değişir. Onu büyüten aile, onu hiç üzmemiştir. Ona hem güven hem sevgi vermiştir. Fakat Alev'in gerçek ailesi... öldüğü sanılan o insanlar... aslında yaşıyordur. Peki yıllar önce ne olmuştu? Alev neden onlardan kopmuştu? Ve şimdi geri döndüğünde, herkes aynı kalmayı başarabilecek miydi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines