Nefret aşkı yenebilir miydi?
Acımasız, duygudan yoksun iki kişi. Birbirlerinden nefret eden ama bir o kadarda birbirlerinden ayrılmayan ikili.
Nefretlerinin sonu ne olacak?
" Öyle bir yaparım ki, birazdan kendilerinkini yerde göreceksin."
" İbne herif, ahlaksız!"
" Öyleyim." yavaşça yataktan kalktım ve geri geri gitmeye başladım bana gelirken ceketini çıkarıp yere fırlattı, plan başlıyordu, ve bende ona yaklaşmaya başladım, omzumdan itmesiyle yatağa devrildim, boynunun acımamasının nedeni boynunu eli ile tutmasıydı, bir bacağı yatağa yaslanmış yarı üzerime uzanmış vaziyetteydik.
" Sen naziklik bilirmiydin?" dedim dudaklarına bakarak, onunda gözleri beni bulduğunda planının zaferini kutluyordum.
" Bu defalık evet, ne yapmamı istersin?" dediğinde sırıttım ellerim boynuna çıktı ve destek alarak başımı yaklaştırdım, gözlerim onun maviklerine kısa bir süre baktıktan sonra gözlerimi aşağıya doğru çektim.
Nefesim hızlanıyordu, hissediyordu, nefesi hızlanıyordu, hissediyorudum.
Fakat ikimizinde birbirimize karşı bir tuzak kurduğunu bilmiyordum.
" Oyunuma geldin aptal!" deyip başımı suratına geçirdim ve önüne vurup altından çıktım, kapıya yaklaştığımda sırıtıyordu, kapıyı açtığımda büyük bir hezimete uğradım.
" Oyunuma geldin aptal!" sesiyle ona döndüm, elinde kapının anahtarını sallıyordu..
&
! Dikkat bu hikâye: vahşet, biraz sadistlik, argo ve küfür, +18 içerir ona göre okuyun, seviliyorsunuz...
All Rights Reserved