ZİNCİR

Susuzluktan bayılma noktasına gelmiştim ama karşımdaki itten bir damla su istesem boğazımdan katran geçerdi.
Karşımdaki it suyu vermek yerine gözümün önünde yerlere döktü.

"Kimse seni bulamayacak burda ölüp gideceksin" dedi

gücümün son kırıntısı ile güçlü bir kahkaha attım beni daha hiç tanımamıştı.

"Beni ilk gördüğün gün öldürmen gerekirdi. Sen kendi ecelini kendi ellerinle hazırladın.
Beni şu bağladığın zincirler var ya he işte o zincirler ile bir gece ansızın senin nefesini keseceğim."
Şimdiden korktuğunu görebiliyordum belli etmemeye çalışsa da dizleri titremeye başladı. Bunu görmek susuzluğumu unutmaya yetti. O bir hınçla beni hapsettigi odadan çıktı ama bir şeyi unuttu işte keyfim iyice yerine gelmişti şimdi onlar düşünsün
Zincir geri döndü

Zincirli geri döndü.