Ömür

"Yaşadığımız bu hayat çok saçma, hiç olmaya bilirdik."

"Kader işte, ben de böyle yaşamamayı dilerdim. Ama bak yaşıyoruz."

"Vazgeçemez misin bu lanet intikamından? Daha ne kadar yanacak canımız?"

Gözlerim yaşlı bir şekilde yüzünü tarıyordu. Bitmeliydi. Bu acı bir gün dinmeliydi.

"Belki kurtulman için bir şansın olurdu karıcığım, Yiğit olmasaydı."

Sözlerine karşı gözlerim koltukta iyice küçülerek uyumuş oğluma kaydı. Kurtuluşumun önünde engel oğlum muydu? Hayatım boyunca ömrüme dahil olan en tatlı engelim o olsundu. O varlığıyla esaretimi kamçılarken, yokluğunu aklımdan bile geçirmedim...