Just take my hand. - VOLTOOID.

'Safia,' Fluistert ze zachtjes. Jinane ziet meteen hoe Omar zijn gezicht helemaal verstijft. Hij verlost zeer zachtjes haar gezicht. Hij werd meteen stil en keek enkel naar Jinane, bang om vragen te stellen.
'Ik- ik- ik kwam net aan, Omar. Ik- ik- ze- ze zeiden me dat ze al 20 minuten in de badkamer was,' Jinane haar tranen rollen over haar wangen. Ze begint zachtjes te huilen en schudt haar hoofd.
'Ik begrijp niet dat ze niet zijn gaan kijken waarom het zo lang duurde,' Huilt Jinane zachtjes. 'Ze- ze mag maar 10 minuten in een badkamer zijn.'

Omar blijft verbaasd staan, hij kijkt haar verward aan. Hij kijkt naar al het bloed op Jinane. Hij kijkt naar haar handen die helemaal bekleefd zijn met het bloed, haar kleding, de nattigheid. Haar tranen, alles werd duidelijker.
Omar drukt zich langzaam recht. Hij neemt een stap van Jinane weg.

'Ze- ze- het gaat toch beter met haar? Ze- ze hebben haar toch geholpen, Jinane? Je- je hebt haar toch geholpen, Jinane? Je- Jinane, ik praat tegen je!' Verheft hij bij het laatste zijn stem.
'Jinane je hebt toch iets gedaan!' Roept hij tegen haar bevelend.
'We waren te laat, Omar, we zijn te laat, we waren te laat, Omar.' Omar schudt meteen zijn hoofd na haar woorden. Hij schudt hevig zijn hoofd.
'Wat betekent te laat!' Schreeuwt hij tegen haar. 'Wat betekent te laat, Jinane! Wat betekent te laat! Praat tegen mij! Wees duidelijk! Waar is Safia! Waar is ze!' Schreeuwt hij tegen haar.
Jinane drukt zich van het bankje en wilt Omar zijn handen vastnemen, maar hij duwt haar van zich af.
'Blijf verdomme staan waar je staat, zeg mij waar mijn zus is, Jinane! Ze gaat die verdomde psychiatrie van je nooit nog in!' Schreeuwt hij woedend tegen Jinane. 'Waar is Safia!' Schreeuwt hij terwijl zijn ogen vullen met tranen.

'Ze is er niet meer, Omar,' Fluistert Jinane zachtjes.