GİZLENMİŞ

GİZLENMİŞ

  • WpView
    Reads 13
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Mar 21, 2015
''Kimmie kalk, Kimmie'' Kollarından sarsarak gözlerini açması için onu zorladı. Kimmie gözlerini ne açabiliyor ne de rüyadan çıkabiliyordu. Rüyasında biri ona durmadan ''Zamanı geldi Kimmie bunu annene söyle. Artık zamanı geldi.'' Her gece aynı şey oluyordu.Zamanı geldi, zamanı geldi! Durmadan aynı kelime başka hiç bir şey yoktu ama... Neyin zamanı gelmişti? Rüyasından kurtulmak için son kez tüm gücünü kullanarak gözlerini açmaya çalıştı , canı acısada gözlerini açmıştı. Derin derin nefesler alırken karşısında oturan annesine gözlerini dikti ve adamın sormasını istediği soruyu sordu. ''Anne... Neyin zamanı geldi?'' Annesinin suratı bir anda endişe ile kaplanmıştı. Sanki olmasını korktuğu şey başına gelmiş gibi.Çünkü o inkar etse de artık zamanı gelmişti.
All Rights Reserved
#65
tanrı
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines