KARANLIK İTTİFAK

15 Ekim akşam vakitlerinde;

Doğum günüm olduğu için heyecanla otobüsten iner inmez eve doğru koşmaya başladım. Eve girdiğimde herkes beni "İYİ Kİ DOĞDUN LENA!" diyerek karşıladı. Herkes buradaydı Annem, babam, büyük dedem ve büyük annem. Hepsini bir arada görmek beni çok sevindirdi. Hepsiyle sarıldım ve sevgi dolu cümlelerini dinleyip teşekkür ettim. Herkes mutluydu taki o ses gelene kadar...
Kapı kırılma sesiyle herkes irkildi. Ve gözümün önünde herkes teker teker can verdi...
O zamandan sonra hiç bir şeyi hatırlamıyorum çünkü bayılmıştım ve uyandığımda hastanedeydim... Neden böyle bir şey yapmışlardı?

O günden sonra bir daha doğum günümü kutlamadım ve kendimi ailemin intikamını almaya adadım. Sadece intikam için yaşadım çünkü diğer aşk, arkadaşlık, sevgi gibi saçmalıklarla uğraşamazdım istesemde hissedemezdim, bir daha sevdiğim kişileri kaybedemezdim, bu tür duygular benim için imkansızdı. Polis olup İntikamımı alacaktım.

FAKAT BAZI İMKANSIZLIKLAR BİRİNİ GÖRENE KADARDIR.