MAHŞER ALANI

(01.23)

Hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Artık dayanacak gücüm kalmamıştı. Güçlü bir kızdım. Ama hayat beni öyle bir yere getirmişti ki güçlü kızı yıkmıştı.

Sevdiğim adam, gözleri elimdeki silaha kenetlenmiş bir şekilde bakıyordu. Korkuyordu. Kendimi vuracağımdan korkuyordu.

"Yapma!" Diye bir haykırma işittim. Sevdiğim adamın sesiydi." Asena yalvarırım yapma" o da ağlıyordu sessiz sessiz.

Sevdiğim adamın arkasında yüzlerce kişi vardı. Ama sevdiğim adam sanki sadece benle o varmış gibi davranıyordu.

"Ölmek istiyorum! Bırak'ta şu iğrenç hayattan kurtulayım" dedim ağlayarak.

Artık dayanamıyordum. Acı çekmeye dayanamıyordum. Kalbimin ağrısına dayanamıyordum. Her gün ağlamaya dayanamıyordum.

Kafasını göğe kaldırdı. Bir süre göğü izledi. O göğü izlerken ben onu izledim. Son kez ona doyasıya bakmak istedim.

Geri gözlerime baktı. Bir adım attı. Bende bir adım geriye attım. Yaklaşmasını istemiyordum. Beni kurtarmasını istemiyordum artık.

Kırgın bir şekilde gülümsedi. "Beni sensiz bırakacakmısın? Ben sensiz bir bütün olamayacağımı bilmiyormusun güzelim. Senin o güzel gözlerine bakmadan bir saniye geçiremezken beni bir ömür mâhrum mu edeceksin güzelim?" Sorarken o kadar yalvarır gibiydi ki ağlamam daha da derinleşti.

Gülümserken o kadar masum bir adam oluyordu ki bende gülümsemeden edemedim.

"Yapma, lütfen yapma" dedim ağlarken.

Bir adım attım.
Bir adım daha.

Sanki bunu bekliyormuş gibi hızlı adımlarla yanıma geldi. Sıkıca avcuma sardığım silahı alıp gerideki bir adama uzattı.

Beni bedeninin içine, cüsseli bedenine , doyumsuz bedenine, sıcacık bedenine sarıp sarmaladı.

" Yalvarırım Asena bir daha bana bunu yaşatma" dedi saçımı öperken.