Story cover for Cinayet Var ! by neptunluu
Cinayet Var !
  • WpView
    LECTURAS 4,064
  • WpVote
    Votos 310
  • WpPart
    Partes 5
  • WpView
    LECTURAS 4,064
  • WpVote
    Votos 310
  • WpPart
    Partes 5
Concluida, Has publicado mar 21, 2015
Sıradan bir çocuktum, tüm çocuklar gibi sokakta top oynar eğlenirdim. Fazla arkadaşım yoktu.  Neden bilmem ama arkadaş konusunda çok seçici biriydim. Bu yüzden , tek bir arkadaş benim için daha iyi bir tercih oluyordu. Küçük tercihlerim benim hayatımı değiştirebiliyordu. Buna defalarca şahit oldum. İnsanın bir kararı hayatını mahvettiği gibi hayatını da kurtarabilir. Benim en kötü tercihim ise lise kararımdı galiba. Ama en iyi arkadaşım Halit benim yanımdaydı. Beni teselli eden tek şey buydu belki de.

Lise 
1 ...
2 ...
3 ...
4 ...
  
Bizim için bu kadar kısa bir vakitte geçmişti lise hayatı. Bir yandan iyi olan bir şeydi. Tüm insanlar gibi hayal kurduğumuz üniversiteyi kazanmamız, içimize su serpiyordu. Bir nebzede olsa kendi hayatımızı yaşamak, kendi ayaklarımızın üzerinde durmak güzel geliyordu kulağa. 
12 senedir beraber olduğum arkadaşımla beraber aynı üniversite kazanmam tesadüf müydü ?
   YOKSA OLACAK HER ŞEYİN HABERCİSİ Mİ?
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir Cinayet Var ! a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
YARALASAR(Kitap Oldu) de Maral_Atmc6
56 partes Continúa
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
Quizás también te guste
Slide 1 of 5
ÂFİTAP cover
SOYADINDA ZİNCİR cover
KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
TERAZİ  (TAMAMLANDI) cover

ÂFİTAP

30 partes Continúa

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.