Yaz Güneşi

Yaz Güneşi

  • WpView
    Reads 144
  • WpVote
    Votes 21
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 23, 2024
•Gerçek ailem kurgusudur• Güneş, daha 4 yaşında bir çocukken ayrıldığı Kınalıada'ya 22 yıl sonra tekrar döner. Amacı mazisini düzeltmek olsa da hiç beklenmedik olaylar ile karşılaşır. "Neden döndün Güneş?" dedi Poyraz. Ama sesi sorgular değildi; çaresizdi. "Bir gece de yok olan hayatımı düzeltmek için döndüm. Tekrar senin Yaz Güneş'in olmak için döndüm, abi!" diye bağırdım. Amacım bağırmak değildi. Ama artık yorulmuştum. Bu adaya döndüğüm günden beri yargısız infaz yapılmasından yorulmuştum. Poyraz uzun uzun baktı yüzüme ve ağzından yüreğime bir bıçak gibi saplanan sözcükler döküldü. "O yaz bitti Güneş. Bir daha başlamamak üzere bitti." dedi ve arkasını dönüp gitti. Belki de haklıydı. Gitme zamanım gelmişti. Başlangıç Tarihi: 19.10.2023 Bitiş Tarihi:-
All Rights Reserved
#1
26
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines