Henüz bebekken ailesini korkunç bir trafik kazasında kaybeden Ezel, yalnızlığın ve kaybın gölgesinde büyür. Çocukluğundan itibaren kalbine kazınan tek bir hayali vardır: güçlü olmak ve vatanına hizmet etmek.
Yıllar geçtikçe bu hayal onu şekillendirir; disiplin, cesaret ve kararlılıkla örülen bir yaşam... Ve sonunda Ezel, devletin gizli servisinde seçkin bir ajan olarak yerini alır.
Görev aldığı timde sadece ölümle burun buruna gelmez; sadakat, dostluk, ihanet ve kendi içindeki karanlıkla da savaşır. Her görev bir sınav, her karar bir yara bırakır.
Ancak son görevinde karşısına çıkan gizem, onu yalnızca düşmanla değil, kendi geçmişiyle de yüzleştirecektir. Ezel'in yolculuğu, sıradan bir ajanın hikâyesi değil; hayatta kalmak için savaşan bir ruhun, inançla yoğrulmuş bir kalbin hikâyesidir.
Bu sadece bir görev değil.
Bu, Ezel'in hayatta kalma savaşı.
---
⚠️ Yasal Uyarı ve Not
Bu kitap konusu, karakterleri ve metinleri tamamen şahsıma aittir.
Herhangi bir çalıntı, kopya ya da izinsiz kullanım durumunda yasal yollara başvuracağım.
Ezel adıyla yazılan ilk kitaptır, lütfen (ç)almayın.
•Keyifli okumalar•
#duygu 1(31.01.2026)
#aile 1(24.01.2026)
"Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla.
İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler
Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı.
Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç.
Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım
Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu
Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz".
"BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....