VALS "AMOUR"

VALS "AMOUR"

  • WpView
    Reads 56
  • WpVote
    Votes 12
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jan 5, 2024
Oradaydı.. Varlığını her zerremde hissediyordum, nefesim hızlanırken gözlerim delicesine etrafta onu aramak için beynimle bir savaşa girmişti bile. İçimde bir yerlerde kalan güç kırıntılarımla mücadele ederken kaybetmek istemiyordum. Çünkü biliyordum eğer gözlerimle verdiğim savaşı kaybedersem onu görecektim ve ben aylardır ona karşı verdiğim bu savaşı kaybedecektim. Kendi kendime verdiğim savaşa içimde tekrardan kendini belli eden özlemim de dahil olurken dizlerim titremeye başlamıştı. Yine de direndim... Gözlerimi etrafa çevirdiğim zaman benden gizlenmek adına hiçbir şey yapmayacak o adamı görmemek için direndim. ~🫀 Siz hiç size her zerresiyle yasak olan birine tutkuyla bağlandınız mı?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines