KİRPİ

Bahar ve Özgür.

Aynı arkadaş grubunun birer üyesiydiler. Birlikte büyümüşlerdi ama her zaman farkıydılar. Normal diye bir kavram onların hayatında hiç var olmamıştı. Zıtlardı, birbirleri ile uyuşmuyorlardı. Bahar hiç beklemediği bir anda hem de yıllar sonra Özgür'e aşık olmuştu. Özgür hala aynıydı Bahar'a karşı. Onun için baş belasından daha fazlası değildi.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ÖZGÜR:

O siyahsa ben beyazdım. O karanlıksa ben aydınlıktım. O soğuk bir kış rüzgarıysa ben ılık bir yaz esintisiydim. Bir araya gelemeyen, bir araya gelmesi teklif dahi edilemeyen kavramlardık. Biz Ateş ve Su'yduk. Evrende bilinen en büyük zıtlıktık.

~~~~~~~~~~~~~~

BAHAR:

Biz çok zıttık Özgür'le, farklıydık. O "h" harfiydi, ben Trakya. O sessizlikti, ben Beşiktaş tribünü. O İstanbul'un boş caddeleriydi, ben yağmurlu bir günün iş çıkış saati. O kararlı bir diyet programıydı, ben her pazartesi diyete başlama kararı alınıp fastfood ile bitirilen program. Sanki ben ateştim, o ise buzdu. Tamamen farklıydık ama aynı zamanda çok benzerdik.