KOR KALPLER SOKAĞI (DÜZENLENİYOR)
- LETTURE 663
- Voti 38
- Parti 3
In corso
Ultima pubblicazione ven, lug 10, 2026
Tanıdığı herkesi bir gece ansızın depremde kaybeden Asil, doğduğu şehri, "Bu şehir bir mezarlık, şehrin içindeki her taş bir mezar," diyerek terk eder. Hayatta kalan tek akrabası olan kuzeni Dide ve kendisini hiç beklemediği bir şekilde İzmir'de bulan Asil, peşinde olan tehlikenin henüz farkında değildir.
Altı şubat gecesi depremin yarattığı kargaşadan faydalanarak cezaevinden kaçan bir mahkum, orada olmasından sorumlu olan askerlerden intikam almak istemektedir. Kaçarken bilmediği şey ise aynı gece o askerlerin de yaşanılan felakette hayatını kaybetmiş olmasıdır. Bu ölümlere inanmayıp tim komutanının kızının peşine düşen katilin rotası artık Asil ve arkadaşlarıdır. Firari bir yaşam sürüp rotasını yeniden oluştururken avının dibine kadar girmiş, geçmişte üzeri kanla örtülen her bir gerçeği su yüzeyine çıkarmaya başlamıştır.
***
"Kor Kalpler Sokağı'nda inecek var."
"Hayır," diyor ve ekliyor, "Kor Kalpler Sokağı'nda ölecek var."
***
Kan gölü, kan gölü, kan gölü. Bir sürü ceset. Kopmuş uzuvlar. Dayanılmaz bir koku. Bağırışlar çağırışlar. Çaresizliğin silüete bürünmüş hali.
Sanırsın mahşer yeri.
Hayır, burası yangın yeri.
Burası deprem yeri.
Burası Hatay, burası İskenderun. Doğduğum yerdeyim, ama öldüğüm değil.
***
•tetikleyici olabilecek unsurlar barındırmaktadır, lütfen etkileneceğinizi düşünüyorsanız okumayınız, teşekkürler. (tw: deprem)
•kapak tasarımı: @joselis.book
Tutti i diritti riservati
#67
korku
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Potrebbe anche piacerti
Ceza Kulübü
Siz: Sendin değil mi elimden bu imkanı alan? Siz: Ben voleybol takımına girmek için ne kadar uğraştım haberin var mı? Siz: şimdi bana bir fırsat verilmişken, Siz: söylesene, bunu neden elimden aldın? Can Aral: üzgünüm, inan bunu elinden alırken zerre üzülmedim. Can Aral: üstelik girmeyi hak etmiyordun. Can Aral: ağlayıp zırlaman bir fayda etmez, istediğin kadar isyan edebilirsin. Siz: senden nefret ediyorum. Can Aral: Buna sevinirim. ---- "Ceza kulübü" isimdeki tek kitap. Kitap tamamen şahsıma aittir. **KARANLIK AKADEMİ**
LÂL/Gerçek ailam
Aynı yurt odasında kaldığı arkadaşının gitmesi sonucunda konuşmayı bırakan küçük kız Büyüdüğünde bir not alır ve ailesini bulur Ama hiç bir şey beklediği gibi olmaz
SESİZ KIRILIŞ
Halil, 18 yaşına yeni basmış genç bir delikanlıydı. Amcasının evinde kiracı olarak kalıyor, yarım bıraktığı okulun ardından hayat mücadelesini tek başına vermeye çalışıyordu. Hayat ona oldukça acımasız davranmıştı; ta ki kendisine tıpatıp benzeyen biriyle karşılaşıncaya kadar... Bu kitapta kan , şiddet, intahar gibi birçok olay vardır. Lütfen yaşına uygun olmayan kişiler okumasın aksi takdirde hiçbir sorumluluk kabul etmeyeceğim. Bxb yoktur İlk bölümde gay bir figüran olsa da karakterlerine yapmayı düşünüyorum.
gülüşüne yakılan bütün şiirler adına • yarı texting
|Tamamlandı.| mavininkıyısı: çünkü Alesya, sana verilenin kıymetini bilmelisin. mavininkıyısı: hayat sana onu bir kere daha vermez. mavininkıyısı: sana bunu anlatmak adına buradayım. mavininkıyısı: ha bir de, mavininkıyısı: gülüşüne yakılan bütün şiirler adına. *** Birini bir şeylere geri döndürüp, inandıranlara. [10.03.19 başlangıç. 27.04.20 bitiş. ]Completa
BİR YAĞIZ MASAL'I -Tamamlandı-
Bir genç kız! Yaşam ile ölüm arasında ki ince çizgiyi aşan dedesi.. En sevdiğini kaybedince yaşayabilirmi insan? Peki ya yaşarsa yaptığı hataların bedelini ödemek zorunda kalırmı? Masal, lise yıllarında yaptığı hatanın bedelini annesini kaybettikten sonra, karşısına çıkan Yağız Demir ile öder... Birbiri için atan iki kalp, biri tıka basa pişman, diğeri yüreğine kadar intikam dolu. Peki ya Masal Güney'in gururu, Yağız Demir'in intikamı Aşk'a bulanırsa? "Hayatın sen den aldıklarını çok özlüyormusun Yağız?" "Hangi birini Masal?"Completa
GÜNCE | Gerçek Ailem
Gerçek Ailem. "Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.Completa
Hayatın Notası
Bu hikâye, kırık bir evde büyüyen ama sevgiye tutunmayı seçen genç bir kızın; geçmişiyle, ailesiyle ve kalbiyle verdiği savaşın romanı. Asi, hayatın yükünü sırtında taşıyan, ama bir gecede karşılaştığı biriyle yeniden umut etmeyi öğrenen bir kız... Aşk, fedakârlık ve aile bağlarının derinliklerine inen duygusal bir yolculuğa hazır mısınız?
Umay-Gerçek Ailem-
Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.
Taç Kimde?
Hayat inanılmaz zorlayıcı koşuşturmaları ve bu da olmaz artık dediğin engellerinin arasında yitip giderken bazen çok şeyi unutuyoruz. Korkularımız ve geçmişteki acılarımız geleceğe atılan adımlarımıza engel oluyor. Dinçer ile Elif'in da hayatlarında tam olarak böyle engelleri var. Dinçer Şahaplı ve Elif Ela Maral. İki farklı dünyanın iki farklı insanı. Birisi futbol kariyerinde zirvedeyken tepetaklak olmuş, diğeri tam mutlu oldum derken. Aradan geçen zamanda ise tam onlar kırık dökük yeni hayatlarına başlarlarken hayatın çok daha farklı planları varmış ;)
Gönül Harbi (Gerçek ailem)
Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."
Siz: Sendin değil mi elimden bu imkanı alan? Siz: Ben voleybol takımına girmek için ne kadar uğraştım haberin var mı? Siz: şimdi bana bir fırsat verilmişken, Siz: söylesene, bunu neden elimden aldın? Can Aral: üzgünüm, inan bunu elinden alırken zerre üzülmedim. Can Aral: üstelik girmeyi hak etmiyordun. Can Aral: ağlayıp zırlaman bir fayda etmez, istediğin kadar isyan edebilirsin. Siz: senden nefret ediyorum. Can Aral: Buna sevinirim. ---- "Ceza kulübü" isimdeki tek kitap. Kitap tamamen şahsıma aittir. **KARANLIK AKADEMİ**
Più dettagliLinee guida sui contenuti