Cierpienie Twoją Ma Twarz

Cierpienie Twoją Ma Twarz

  • WpView
    Reads 944
  • WpVote
    Votes 120
  • WpPart
    Parts 17
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Feb 26, 2024
#PL Witaj na stronicach mego wnętrza, gdzie słowa stanowią most pomiędzy sercem a cierpieniem, poruszając jednocześnie problemy ludzkości. "Cierpienie Twoją Ma Twarz" to nie tylko zbiór wierszy, lecz także refleksji, ukazujących głęboką intymność z uczuciem utraty, smutku i tęsknoty. W każdym wersie odnajdziesz odzwierciedlenie chwil rozpaczy, a w każdym zdaniu zakwita iskierka nadziei. To opowieść o konfrontacji z cieniem, o odsłanianiu bolesnych faktów i budowaniu siły w najtrudniejszych chwilach ludzkiego istnienia. Przeżywaj ze mną podróż przez góry emocji, gdzie każdy wiersz stanowi kroplę uczuć w oceanie wspólnego życia. Wprowadź się w tę poetycką przestrzeń, która nie tylko wędruje przez mroczne zakamarki duszy, ale także dotyka tematów istotnych dla ludzkości, promieniując przy tym światło w najgłębszych zakamarkach ciemności.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Śnieżyny
  • Zranione uczucia - Wiersze
  • Mirra i aloes
  • Chaos miłości 3
  • BTS  I NIE TYLKO 💜
  • Jeszcze bliżej...
  • Faber est suae quisque fortunae
  • 𝐅𝐀𝐋𝐋 𝐎𝐅 𝐈𝐂𝐀𝐑𝐔𝐒

W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, żenady I patrzcie na mnie, patrzcie, choćby dla zasady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, sztuczne kwiaty W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"

More details
WpActionLinkContent Guidelines