LEVIATHAN: Yeni Bir Dünya
- Membaca 1,403
- Vote 284
- Bab 9
anda mungkin juga menyukai
Hiçlik
Bir havlama sesi doldurdu kulaklarımı; öyle sıradan bir havlama değildi bu, içi acıyla dolu, delirmiş gibi yükselen bir sesti. Cesur kendini kaybetmişti. Sanki sadece havlamıyor, içindeki korkuyu, öfkeyi ve kaybı dışarı kusuyordu. O sesi duyduğum anda içimde bir şey yerinden oynadı. Adımlarım beni nereye gittiğimi bile düşünmeden deliğe doğru sürüklerken, başımı kaldırdığımda Eymen'in yüzünü gördüm. Çıldırmış gibiydi. Gözleri kan çanağına dönmüş, çenesi kilitlenmişti. Herkes onu büyük bir kuvvetle tutmaya çalışıyordu ama o an sanki karşısında kim olursa olsun parçalayacakmış gibiydi. Kolları gerilmiş, bedeni öne doğru atılmak için fırsat kolluyordu. Titrek bir nefes verdim. Simay'la Elif'in de bir farkı yoktu. Simay delirmiş gibi başını iki yana sallıyor oradan çıkacakmışım gibi beni bekliyordu. Dudaklarımın arasından zar zor çıkan, fısıltıdan bile zayıf bir sesle ismini söyledim. Öyle hafifti ki, duymaması gerekiyordu. Ama mucize gibi bir şey oldu. O ses ona ulaştı. Sanki içgüdüsel olarak, sanki beni hissetmiş gibi bir anda bana döndü. "Eymen..." Hareketleri bir anda durdu. Tutulmuş gibiydi. Sonra gözleri beni buldu. O an yüzündeki ifade... Hayatım boyunca unutamayacağım bir şeydi. Şaşkınlık, korku, umut ve acı aynı anda yüzünden geçti. Ben ise neredeyse bayılacakmış gibi, adımlarımı zorla yere bastığımı hissederek onlara doğru yürüyordum. Dünya yavaşlamıştı sanki. Her adımım ağır, her nefesim yarımdı. Bir anda kendini diğerlerinin arasından kurtardı. Kimse onu durduramadı. Bana doğru koşmaya başladığında kalbim yerinden çıkacak sandım. Diğerleri de beni fark ettiğinde oldukları yerde donup kaldılar. Simay'la Elif'de ağlayarak bana doğru koşmaya başladılar. Ama Eylül... O an dayanamadı. Gözyaşlarına boğuldu. Çünkü tek başımaydım. Yanımda kimse yoktu. "İdil!" 🧟♀️
İkinci Kader Çizgisi
Gözlerimi açtığımda , intikam almak için ayaklanacakken göz açıma gelen bebek eliyle küfretmiştim. ( Değişik bir gerçek aile kurgusudur . ) Kalan konu supriz olsun ❤️
HANÇER
"Bir damla kan, yirmi beş yıllık bir hayatı değiştirebilir mi? Umay Pınar için cevap evetti. Gerçek ailesini bulduğunda, kaybettiği sadece yıllar değildi. Geçmişin yaraları, saklanan sırlar ve hiç tanımadığı bir aile... Ama bazı yaralar sevgiyle değil, hesaplaşmayla kapanır." Watty'de HANÇER isimli ilk kitaptır. Kitap tamamen hayal ürünüdür gerçek kurum ve kuruluşlarla ilgisi yoktur. *Argo kelimeler içerir #hançer (11.05.2023) 🥇 #değişenhayat (12.05.2025)🥇 #kadınasker(06.07.2026)🏅
"Efnan" Gerçek Ailem
Efnan 16 yıl sonra karıştığını öğreniyor. Peki üvey ailesinden şiddet gören Efnan. Gerçek ailesine alışcabilcek mi? Klasik gerçek ailem kitapı. Ve ilk bölümlerden dolayı bırakmayın. İlk bölümler biraz acemiydim.
Yanlış numara, doğru kalp
İpek eski sevgilisine yazacakken yanlışlıkla mahallenin ağır abisi Ahmet'e yazar. yaş farkı vardır. rahatsız olacaklar şimdiden okumasın.
Hayel (Gerçek Ailem)
Gerçek ailem kurgusudurr. 16 yıl yaşadığı bütün hayatın yalan olduğunu öyrenen Hayel bakalım gerçek ailesine alışa bilecekmi...
Tbd 2 sezon (full orel)
Orel'ı 2 sezonda nasıl düşünüyorum onu yazıcam umarım beğenirsiniz 💖
BUĞUYA ÇİZİLEN RESİM
Gümrükte bulunan, paramparça konteyner... İçinden sapasağlam bir adam çıkarsa ne olur? Herkesin aklında bir soru vardır. "Paramparça konteynerden nasıl sapasağlam bir adam çıkar?" Nereden geldiği bilinmeyen adam vatan haini miydi yoksa bir kaçak mı? Devlet koruması altına alınan adam, Türkiye Cumhuriyet savcısı koruması altına alınır... Ancak bu adamın garip davranışları vardı...
Bir havlama sesi doldurdu kulaklarımı; öyle sıradan bir havlama değildi bu, içi acıyla dolu, delirmiş gibi yükselen bir sesti. Cesur kendini kaybetmişti. Sanki sadece havlamıyor, içindeki korkuyu, öfkeyi ve kaybı dışarı kusuyordu. O sesi duyduğum anda içimde bir şey yerinden oynadı. Adımlarım beni nereye gittiğimi bile düşünmeden deliğe doğru sürüklerken, başımı kaldırdığımda Eymen'in yüzünü gördüm. Çıldırmış gibiydi. Gözleri kan çanağına dönmüş, çenesi kilitlenmişti. Herkes onu büyük bir kuvvetle tutmaya çalışıyordu ama o an sanki karşısında kim olursa olsun parçalayacakmış gibiydi. Kolları gerilmiş, bedeni öne doğru atılmak için fırsat kolluyordu. Titrek bir nefes verdim. Simay'la Elif'in de bir farkı yoktu. Simay delirmiş gibi başını iki yana sallıyor oradan çıkacakmışım gibi beni bekliyordu. Dudaklarımın arasından zar zor çıkan, fısıltıdan bile zayıf bir sesle ismini söyledim. Öyle hafifti ki, duymaması gerekiyordu. Ama mucize gibi bir şey oldu. O ses ona ulaştı. Sanki içgüdüsel olarak, sanki beni hissetmiş gibi bir anda bana döndü. "Eymen..." Hareketleri bir anda durdu. Tutulmuş gibiydi. Sonra gözleri beni buldu. O an yüzündeki ifade... Hayatım boyunca unutamayacağım bir şeydi. Şaşkınlık, korku, umut ve acı aynı anda yüzünden geçti. Ben ise neredeyse bayılacakmış gibi, adımlarımı zorla yere bastığımı hissederek onlara doğru yürüyordum. Dünya yavaşlamıştı sanki. Her adımım ağır, her nefesim yarımdı. Bir anda kendini diğerlerinin arasından kurtardı. Kimse onu durduramadı. Bana doğru koşmaya başladığında kalbim yerinden çıkacak sandım. Diğerleri de beni fark ettiğinde oldukları yerde donup kaldılar. Simay'la Elif'de ağlayarak bana doğru koşmaya başladılar. Ama Eylül... O an dayanamadı. Gözyaşlarına boğuldu. Çünkü tek başımaydım. Yanımda kimse yoktu. "İdil!" 🧟♀️
Detail lengkap