İKİMİZ

©Tüm hakları saklıdır.

Hayatımın ne değeri vardı ki? Ne zaman en değerli oldum ben? En son ne zaman sarıldım anneme sıkı sıkı? Ne zaman sohbet ettim ailemle uzun uzun?
Bir bilinmeyenin içinde sürüklenip duruyordum. Kayboluyordum zaman zaman hayatımda. Susmuyordu kafamdakiler. Şu kalabalık şehirde yapayalnızdım sanki. Kalabalığın içindeki kaybolmuş yalnızdım ben. Yönünü bilmeyen...
O, geldi... Çıkarttı beni bu derin kuytudan. En leri yaşattı. Bana hayat verdi. Bir zamanlar
sinir olduğum o çocuk yanıbaşımdaydı şimdi. Kimseye benzememişti. O giden herkes gibi değildi.

Artık bu kalabalıkta kaybolan yalnız değildim. Bundan sonra 'ikimiz' olacaktık...

-----
"Sadece o siyahtı, bense gri."