Abimin arkadaşı

Hızlıca yanıma gelip bana sarıldı. Sarılmasına karşılık verdim. Biraz sonra konuşmaya başladı. "Yetişemeyeceğim diye çok korktum." dedi.

Boynuna sıkıca doladım kollarımı. O beni kendine aşık eden kokusunu çektim içime. O soluk aldığım boynuna gömüldüm. Keşke hep böyle kalsaydık. Sessiz,ama bir o kadar da huzurlu ve mutlu.

Omuzuma dökülen sıcak damlayla irkildim. Ağlıyormuydu o?

Biraz daha sarıldıktan sonra ayrıldık. Gözlerini gözlerimden ayırmıyor ve konuşmuyordu. Gözleri kızarık ve suluydu. Gerçekten benimle son kez vedalaşmamaktan mı korkup ağlamıştı?

Kurgu kendime aitdir. Çalanları aksi takdirde şikayet ederim!