Ruhumu Geri Ver

"Ben de herkes gibi olduğumu düşünürdüm. Herkes gibi okuyabileceğimi, gezebileceğimi ve hatta gülebileceğimi zannederdim. Daha doğrusu bu yalanla büyütüldüm. Babamın yanında geçiremediğim zamanı ve annemin yanında tükettiğim zamanı hakeder miydim bilmiyorum. Annem her zaman benim yanımda olduğunu söylerdi, ama öğrendim ki o hep benim arkamdaymış. Yaptıklarımı, arkamda bıraktıklarımı toplamış. Belki de bu yüzden yaşadığım her şeyi yorgunluğa verdim, gördüklerimi gizledim çünkü her zaman normal bir insan gibi muamele gördüm. En yakınlarımın sadece bende gizli olduğunu öğrendiğimde, yüzümdeki, kalbimdeki ve hatta ruhumdaki acıyı gizleyemedim. Ben bu hayatta yaptıklarımdan değil sürüklendiklerimden pişmanım. Ruhum benim değil, bunu hissedebiliyorum. Bunları yapan, izleyen, yaşayan ben değilim. Oradaki her kimse ruhumu bana geri ver...