MAHRUM

MAHRUM

  • WpView
    Membaca 104,973
  • WpVote
    Vote 3,918
  • WpPart
    Bab 56
WpMetadataReadLengkap Rab, Jul 22, 2026
Bazı kadınlar aşkı seçemez. Onlara sadece bir hayat verilir... ve o hayatı yaşamak zorunda kalırlar. Asuman da öyle yaptı. Ailesinin baskısından kurtulmak için kendisini isteyen ilk adamla evlendi. Ama evliliğinin ilk günlerinde öğrendiği gerçek, hayatını sonsuza kadar değiştirdi. Kocası ona sakladığı sırrı söyledi: ? Ve karşılığında iki seçenek de sundu; Gitmek isterse kapı açıktı. Kalmak isterse ona dünyanın bütün imkânlarını sunacaktı. Asuman gidebilirdi. Ama bazen insanın gidecek bir yeri olmazdı. Bazen de kader, kaçamadığın bir evin duvarları arasında yazılırdı. O kalmayı seçti. Fakat unuttuğu bir şey vardı; Mahrum bıraktığı yanı bir gün ona "Merhaba" diyecekti. Bazı duygular yanlış zamanda doğar. Bazı sığınaklar ise yasaktır. Ama kalp... Mahrum bırakıldığı şeyi tanıdığında susmayı asla bilmezdi. -Keyifli Okumalar-
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#31
sevgi
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Kuzey Yıldızı
  • Bir Bebek Özleminde
  • DİLŞAH
  • KARA LEKE +18
  • EŞİM DOSTUM
  • NAZEN
  • SIĞINTI
  • Haziran Rüzgarı (+18)
  • Sadece Biz
  • Kül Ve Zümrüt (Berdel)

-uyarı: yetişkin içerik yer almaktadır.- Tam dudakları birleşecekken- Kapıdan gelen sesle Boran'ın dikkati bir anda dağıldı. "Baba... anne... kalktınız mı?" İkisi de donup kaldı. Bir saniyelik sessizlik. Sonra panik. Boran homurdanarak geri çekildi. Kadın hızla üstünü toparladı. "Gel anneciğim." dedi kadın, sesine aceleyle sakinlik katmaya çalışarak. Kapı aralandı. Üç yaşlarında bir kız çocuğu içeri girdi. Saçları hafif dağılmış, gözleri uykudan yeni uyanmış gibi yarı kapalı ama meraklıydı. Doğruca yatağa, Boran'ın tarafına yürüdü. "Babaaa..." diyerek ellerini uzattı. Boran'ın yüzündeki sert ifade bir anda yumuşadı. Eğilip kızı kucağına aldı. Küçük bedenini tek hareketle havaya kaldırdı. "Babam..." dedi Boran, sesi bu sefer tamamen değişmişti. Daha sıcak. Daha oyuncu. "Sen neden her sabah bizim odaya geliyorsun? Kardeş istemiyor musun sen?" Kadın hemen Boran'ın koluna hafifçe vurdu. "Saçmalama." diye fısıldadı. Kız kaşlarını çattı. "İstemiyorum!" dedi net bir şekilde. "Biz böyle kalalım. Hep." Ve kendini Boran'ın kucağından bırakıp annesiyle babasının arasına yerleşti. Küçük bedeni ikisinin arasına sıkıştı. Kadın gülümseyerek kızın saçlarını okşadı. Boran ise bir an sadece baktı. İkisine de. Zaman sanki durdu. İçinde garip bir şey kabardı. Huzur... Huzur, bir camın tuzla buz olması gibi dağıldı. Kızının şen kahkahası, kulakları sağır eden bir çınlamaya evrildi. Karısının yumuşak teni, bir anda yerini tenini yakan soğuk bir metale bıraktı. ​Boran, gözlerini araladığında bembeyaz, donuk bir ışık hüzmesiyle karşılaştı. ​"Uyandı! Doktor uyandı!"

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan