İki krallık Bir intikam
- LECTURES 215
- Votes 92
- Chapitres 2
krallıklar arası savaşla yer yüzü adeta ateş alırken aliana'nın içinde ise sadece intikam ateşi vardı.
"Savaş sadece bir yıkımdan ibarettir."
Yedsiya diyarında uzun yıllardır hüküm süren lydisa ve frendya krallıklarının arasında eskiden kalma bir düşmanlık vardı . lydisa ve frendya krallıklarının geçmişi hiç aydınlık değildi. eskiden bu yana genellikle hep savaşlar olmuş ve iyi geçinememişlerdi. bir gün lydisa krallığında ki soylu bir ailenin gizemli bir suikastçı tarafından öldürülmesiyle her şey karışır. lydisa krallığı bu vahşeti, frendya krallığının yaptığını düşünerek bir savaş başlatır. Ailesi öldürülen aliana ise ne yapacağını şaşırır ve yaşayan bir enkaza döner. Aliana için geriye tek bir seçenek kalır: sahte bir kimlikle frendya krallığına girip ailesinin öcünü almak.
Tous Droits Réservés
#800
intikam
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
Pharos I (Türkçe)
Okyanusun ortasında, göğe uzanan bir fenerin tepesinde bir adam uyanır. Ne adını hatırlar, ne geçmişini. Ama kalemi nasıl tutacağını biliyordur. Ve yazının içinde bir yerlerde saklanan bir şey onu çağırmaktadır. Pharos I, hafızanın kıyısında gezinen, gözetimin gölgesinde soluk alan bir yolculuktur. Burada ışık, bir merhamet değil; bir silahtır. Sanat, seçimle değil, izinle var olur. Ve rüyalar-artık kimsenin değildir. Yazmak, onun için bir direnme biçimi. Ya da sadece, kendi gerçeğinde kaybolmamak için son bir çaba. Pharos I, hatırlamanın bazen yazmaktan daha keskin bir eylem olduğunu anlatan karanlık bir distopyadır. Bu, bir yazının değil, bir varoluşun hikâyesi.Terminé
-KİRAZ MAHALLESİ -
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
Gecenin Yargıcı(TAMAMLANDI)
"Korel dur." sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. "Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?" söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. "Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?" dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. "Korel ben-" susmam için elini kaldırdı. "Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim." söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. "Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?" Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan'ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. "Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin." *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi'ne aittir.Terminé
Savcı Hanım
"Beyefendi! Siz burada böyle dikilmeye devam mı edeceksiniz? " Adam kadına döndüğünde ilk dikkat çeken şey orman yeşili gibi olan gözleriydi. Ama konuları bu değildi. Adam"Sizene hanımefendi sizi ne ilgilendirir? ' dediğinde kadın adamın salak olduğunu düşünmeye başlamıştı. Adliye koridorunun ortasında dikildiğinin farkında mıydı bu adam? "Beyefendi adliye koridorunun ortasında yalı kazığı gibi dikilen ben değilim sizsiniz." "Bir arkadaşımı bekliyorum hanımefendi. Ayrıca istediğim yerde beklerim. Siz buna karışamazsınız" "Beyefendi burası ortak alan ve ben buradan geçemiyorum sizin yüzünüzden. Ortada dolaşıp duruyorsunuz" "Kimsiniz siz hanımefendi" "Kim olduğumu merak ediyorsan " Eliyle odasının yanındaki isimliği gösterip "Oradaki isimliğe bakabilirsin " Diyerek adamı göğsünden ittirmiş ve gösterdiği odaya girmişti Adam ve arkadaşları isimliğe baktıklarında gördükleri onlar için şaşırtıcıydı.
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildi. İnsanın içinde yaşıyordu. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken gerçeğin, rüyalardan daha acımasız olabileceğini öğrenmişti. Çizimlerinde huzur ararken ellerine bulaşan mürekkep artık bir kaçış değil, geçmişinin derin izlerine dönüşmüştü. Babasının öfkesiyle büyüyen bir evde sessizce hayatta kalmaya çalışmıştı. Her sözü susturulmuş, her hayali kırılmıştı. Ama içinde yıllardır bastırdığı o karanlık artık susmak istememişti. Ve bir gece... her şey değişmişti. Takip edildiğini fark ettiği anda zaman onun için durmuştu. Tam korkunun içinde kaybolacakken karşısına maskeli bir adam çıkmıştı. Kolundaki lotus dövmesi, Alara'nın hafızasına kazınan tek şey olmuştu. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde Alara artık barda çalışan ve kendi dövme stüdyosunu işleten güçlü ama kırılmış bir kadına dönüşmüştü. Emir Doruk ise motor kulüplerinin karanlık dünyasında yaşayan, kafes dövüşleriyle nam salmış tehlikeli bir adam olmuştu. Doruk, Alara'yı ilk bakışta tanımıştı. Ama Alara onu hatırlamamıştı bile. Geçmiş ise unutulmayı sevmemişti. Özellikle de yıllardır Alara'ya saplantılı olan adam yeniden ortaya çıktığında... Çünkü bu adam yalnızca Alara'nın kâbusu değil, Emir Doruk'un da en kanlı düşmanı olmuştu. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde yıllardır hissetmediği bir titreşim... Belki kader bu kez sadece acı yazmak istememişti. Ama aşk bazen bir kurtuluş olmamıştı. Bazen insanı en karanlık yerine sürükleyen şey olmuştu. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda... O ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark etmişti.
KORUYUCU'LARIN GİZEMLİ KONAĞI
Hayatı "olabildiği" kadar normal geçen bir ajan... Dedesinin ölümüyle tehlikeli bir mirası zorunlu olarak sahiplenen bir torun... Aptal gibi davranan ama en önemli anlarda dahi olan bir adam... Mizacı sert ama bir o kadar da hassas olan bir yabancı... Her insanı etkilemiş bir suikastçı... Bunların hepsi bu kitabın baş kahramanına ait özelliklerdendir. Kitabı okumaya başlayınca fark edeceksiniz ki bu adam her birimizinden bir parça taşıyor. İnsanlığın her türlü duygusunun birleşimi kitabımızın baş kahramanı Fatih'te yer alıyor. Dedesinin ölümü üzerine antik bir konak ona miras bırakılıyor ve oraya yerleşince dedesinden bir not buluyor. Kendisi aslında bir Koruyucu olmuş ve dedesinin gizemli ölümünü araştırmalıymış. Türünün tek örneği eşyaların ona yardım edeceği bu macerada ona katılmak istemez misiniz? ...Terminé
Okyanusun ortasında, göğe uzanan bir fenerin tepesinde bir adam uyanır. Ne adını hatırlar, ne geçmişini. Ama kalemi nasıl tutacağını biliyordur. Ve yazının içinde bir yerlerde saklanan bir şey onu çağırmaktadır. Pharos I, hafızanın kıyısında gezinen, gözetimin gölgesinde soluk alan bir yolculuktur. Burada ışık, bir merhamet değil; bir silahtır. Sanat, seçimle değil, izinle var olur. Ve rüyalar-artık kimsenin değildir. Yazmak, onun için bir direnme biçimi. Ya da sadece, kendi gerçeğinde kaybolmamak için son bir çaba. Pharos I, hatırlamanın bazen yazmaktan daha keskin bir eylem olduğunu anlatan karanlık bir distopyadır. Bu, bir yazının değil, bir varoluşun hikâyesi.
Plus d’InfosDirectives du Contenu