Pożegnanie
- LECTURAS 113
- Votos 47
- Partes 13
Concluida dom, mar 3, 2024
Strata boli. Ból, który nie pozwala oddychać normalnie. Łapczywie chwytasz tego powietrza, czując jak każdy ruch sprawia ci ból. Sama myśl o tej osobie cię kaleczy. Żałoba po utraconej relacji rozrywa cię na strzępy i nie potrafisz się pozbierać.
Wiersze. Możesz znajdziesz w nich ukojenie. Może zobaczysz, że nie tylko ty cierpisz.
Todos los derechos reservados
#247
rozpacz
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Dla duszy to melodie.
czasami lubię się zastanowić co autor miał na myśli zanim oddał swój tekst kompozytorowi, a pieśniarzowi wcisną słowa w rozkrzyczane dźwiękiem usta.
Nie jesteś gotów, by mnie czytać
ZBIÓR BIAŁYCH WIERSZY! „Nie musisz mnie rozumieć. Wystarczy, że nie będziesz mnie uciszać." Jeśli tu jesteś, to znaczy, że coś w Tobie drży. Te wersy są dla tych, którzy czują za mocno. Dla tych, co nie potrafią przestać myśleć, nawet o trzeciej w nocy. Białe wiersze, które nie znają litości. O słowach, które kaleczą. O ciszy, która krzyczy. O ludziach, którzy przyszli zbyt późno. Nie oczekuj litości. Tylko prawdy „Czasem piszę, żeby nie przestać istnieć." Zostań jeśli nie boisz się prawdy o sobie. <3
czasami lubię się zastanowić co autor miał na myśli zanim oddał swój tekst kompozytorowi, a pieśniarzowi wcisną słowa w rozkrzyczane dźwiękiem usta.
Más detallesPautas de Contenido