Kurtun İki Yüzü
- Membaca 5,788
- Vote 372
- Bab 15
Bersambung
Publikasi terakhir Sab, Agt 8, 2026
Aralarında yalnızca bir adım mesafe vardı ama bu, bin kilometrelik bir suskunluk gibiydi. Aynı safta savaşıyorlardı. Aynı timin parçasıydılar. Ama farklıydılar.
Biri görev için yaşıyordu. Disiplinliydi, sertti ve asla geri adım atmazdı. Duygularını güçle bastırır, zayıflığa yer vermezdi.
Diğeri de öyleydi. Sert, soğuk ve kararlı. Kalbindeki ateşi kimse görmezdi ama o ateş, onu daha da dayanıklı kılıyordu. İnatçıydı; sınırlarını zorlar, kimseye boyun eğmezdi.
İkisinin de kendi doğrusu vardı. Ve her doğrusu, diğerinin sınırlarını zorluyordu.
Aynı bedenin iki ruhu gibiydiler. Aynı gökyüzüne bakıyordular. Ama o bedendeki kurtlar farklı yönlere yürüyordu. İkisi de kendi yolunda savaşçıydı.
Kurtun iki yüzüydüler.
Ve biri mutlaka diğerini ısıracaktı.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#355
kadınasker
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Alçin Sönmez
"Alçin..." İsmimi nerden biliyordu bu kız? "İkizim, sen mi geldin? Göremiyorum, görmem gerekmez mi? Beni yanına almaya geldiğinde bile bana gözükmeyecek misin?" Bu kız neyden bahsediyor? "Annemde yanında mı? Bazen göremiyorum, sizin öldüğünüz günden beri oluyor. Beni bu adamlardan korumak için beni almaya mı geldin?" Bir kaç saniye gözlerim onda oyalandı. Ala'nın sesi bizi kendimize getirdi. "Alin hanım, biz Türk askeriyiz. Bir yaranız var mı? Gözlerinize mi zarar verdiler?" Ala'nın sorularını eş geçti kız. "Alçin burada değil mi? Ölmedim mi? Nasıl olabilir ki, kokusunu aldığıma eminim!" ...
KARAHAN TİMİ
Karşılaşmalar her zaman birinin bir şehre gelmesiyle ya da o şehirden gitmesiyle başlamaz... Ya bir insan kendisini kaybederek başlarsa... Kendini ararken başkasında kendini bulursa... Bi hikayeyi başlatmaya yetmez mi? Her şeyi yerle bir edip en baştan başlamaya cesareti olan kızlar için. Acısını içine gömüp kendini kaybeden erkekler de vardır. Herkes birini aramaz ama biri gelir herkesi aratır. Okurken depresyona girmeyin. Çünkü, her karanlık yol, bir aydınlığa çıkar.
EVDEKİ YABANCI ( Gerçek Aile)
Şahin Ailesi için zaman, on yaşındaki kızları Mira'nın kaçırıldığı gün durmuştu. Dokuz yıl süren sessizlik, kapılarına gelen bir haberle bozuldu. Kızları bulunmuştu. Ama büyük bir oyun vardı: Bulunan kız Mira değil, onun varlığından bile şüphe edilmeyen ikizi Miray'dı. Şahin ailesi, bağırlarına bastıkları bu kızın Mira olmadığını öğrendiklerinde aynı sevgiyi sürdürebilecek miydi? Yoksa Miray'a duydukları şefkat, sadece bir hayaletten mi ibaretti? En önemlisi... Miray'ın yıllar sonra sığındığı bu liman, gerçekten onun ailesi miydi, yoksa en büyük hapishanesi mi olacaktı?
Gölgedeki Yemin | Gerçek Ailem
Yıllar önce silah arkadaşlarını şehit veren Üsteğmen Aybüke, o geceden sonra hayatını tek bir şeye adamıştır. İntikam. İnsanlardan uzaklaşmış, duygularını susturmuş ve istihbaratta görev almaya başlamıştır. Dağlarda ise onu herkes tek bir isimle tanır: Anka. Sessizliğiyle korku salan, iz bırakmadan gelen ve görevini ne pahasına olursa olsun tamamlayan efsane bir asker... Aybüke için artık güvenmek diye bir şey yoktur. Çünkü bir zamanlar "ailem" dediği silah arkadaşlarını kendi gözleri önünde kaybetmiştir. O günden sonra kalbini tamamen kapatmış, hayatını yalnızca görevlerine ve silah arkadaşlarının intikamını almaya adamıştır. Fakat çıktığı özel bir görev sırasında, dağın ortasında küçük bir kız çocuğuyla karşılaşır. Aybala. Korkuyla büyümüş bu küçük kız, Aybüke'nin yıllardır bastırdığı duyguları yeniden ortaya çıkarır. Başta yalnızca korumak istediği Aybala, zamanla onun yeniden nefes alma sebebi hâline gelir. Aybüke ilk kez bir görevin dışında birine bağlanır. Ancak Aybala'yı evlatlık almasının üzerinden aylar geçtikten sonra, Aybüke'nin geçmişine dair saklanan sırlar ortaya çıkmaya başlar. Hiç tanımadığı gerçek ailesi ansızın karşısına çıktığında, Aybüke kendisini hiç ait hissetmediği bir hayatın içinde bulur. Tam her şey daha karmaşık hâle gelmişken, devlet tarafından yürütülen kritik bir operasyon Aybüke'yi yeni bir görevin içine sürükler. Görevin başarıya ulaşması için, disiplinli ve soğukkanlı bir subay olan Yüzbaşı Kürşat Alp Aydemir ile anlaşmalı bir evlilik yapmak zorunda kalır. Birbirlerini tanımayan iki asker... Sadece görev için kurulmuş sahte bir evlilik... Ve zamanla görmezden gelinmesi imkânsız hâle gelen duygular... Şimdi Aybüke'nin önünde iki savaş vardır: Kaçmaya çalıştığı aile gerçeği... Anlaşma üzerine kurulu olan evlilik.
Can Kenarı
Hayat her zaman beklenmedik yerlerden vururdu insanı, bana da acımamıştı vururken. Doğduğum gün belirlenmişti benim kaderim ve ben, kaderimi tekrar kendi ellerimle yazacaktım. Acımadan vuran hayatın karşısında acımasızca duracaktım çünkü bugüne kadar canı yanan ben olmuştum... "Bir şey demesine izin vermeden arkamı döndüğümde adımlarım hızlı bir şekilde oradan uzaklaşmıştım, ben Mehir Asi'ydim. Kimlikte olsa da gerçekte bir soyadım yoktu, nüfusta olsa bile gerçekte bir ailem yoktu benim. Doğduğumda olduğu gibi yıllardır yalnız olan kızdım ben..."Lengkap
LAVİNİA (Berfin)
16 yılı çöp olan kızın hayatı... korkak küçük kızımız adının anlamı gibi ölüm çiçeği gibi ruhunu öldürmüş bir kızın hayatı yeni aile? yeni hayat? yeni kişiler? nasıl alışacakti. yaşayıp öğrenecekti öğrenecektik. Peki yeni hayatına alıştım derken başka bir hayata dahil olursa... Artık o korkak lavinia olmayacak artık o Mardin'in gözü kara kızı Berfin zadeoğlu olacak... her kitap bir şansı hak eder keyifli okumalar diliyorum şimdiden.Lengkap
Tek Kaçacak Yerim
Mutlu sonlara inanmayanlara. (Mutlu sonlar her zaman vardır, yalnızca nerede bitirmeniz gerektiğini bilin.)Lengkap
KAN SUSANA KADAR (Gerçek Ailem)
"Bazı beşikler ninniyle değil, yeminle sallanır." Dağın bir yamacında Berxwedanî, öte yamacında Şêrvanî yaşardı. İkisi de aynı suyla ekinlerini sulamış, aynı rüzgârla nefes almıştı ama hiçbir zaman aynı sofraya oturmamışlardı. Her nesil, bir öncekinden devraldığı kini sakladı; babadan oğula, anadan kıza geçti. Çocuklar ninnilerle değil, kan davası masallarıyla büyüdü. Kimse, düşmanın gözünde bir insan görmedi; sadece hesabı ödenmemiş bir can. Ne zaman bir düğün kurulduysa, arkasından bir cenaze kaldırıldı. Ne zaman bir bebek doğduysa, adı kinle anıldı. 19 yıl boyunca gerçek ailesini tanımayan Diljiyan, şimdi düşman sandığı evde; peki orada ne yapacak, hangi sırlar onu bekliyor?
"Alçin..." İsmimi nerden biliyordu bu kız? "İkizim, sen mi geldin? Göremiyorum, görmem gerekmez mi? Beni yanına almaya geldiğinde bile bana gözükmeyecek misin?" Bu kız neyden bahsediyor? "Annemde yanında mı? Bazen göremiyorum, sizin öldüğünüz günden beri oluyor. Beni bu adamlardan korumak için beni almaya mı geldin?" Bir kaç saniye gözlerim onda oyalandı. Ala'nın sesi bizi kendimize getirdi. "Alin hanım, biz Türk askeriyiz. Bir yaranız var mı? Gözlerinize mi zarar verdiler?" Ala'nın sorularını eş geçti kız. "Alçin burada değil mi? Ölmedim mi? Nasıl olabilir ki, kokusunu aldığıma eminim!" ...
Detail lengkapPanduan Muatan