KÜLDEN HİSLER

❝Çakır'ın sesi daldığım farkındalık okyanusundan kafamı çıkartmama yardım etmişti ama hâlâ o okyanusun içindeydim. Bu kadar derinde olduğumu bile yeni fark etmiştim. Ona olan bu hislerim tam ortasında bulunduğum uçsuz bucaksız okyanus gibiydi. Savunmasızdım, tek başımaydım. Ya bu okyanusun bir çıkışı olmadığını bilmeme rağmen kaçmak için planlar yapıp hep aynı yerde dönüp duracak ve kendimi yoracaktım ya da bu okyanusu kabullenip yüzmeyi öğrenecektim. Yüzmeyi öğrenmek ise Çakır'ı ve tüm bu hislerimi kabullenmek demekti.

❧

Hâlâ okyanusun ortasındaydım ama bu sefer farklı bir şey vardı; bana uzatılan bir el. Benimle birlikte okyanusun içindeydi. Gülümseyerek bana bakıyor ve tutmam için elini uzatıyordu. Bu sefer hiç düşünmeden o eli tuttum.

Elimi tuttu ve beni yüzebileceğime inandırdı.❞