GÖZLERİN AKLIMDA

22.02.2024

Aras Asil Zincirkıran
Arven Demir

Gördüm orada seni
Yine eskisi gibi
Gözlerin siyahın en derini
Yine degişti kalbimin ritmi
Ve yine o gözler sade beni görmedi

Kartı okutup içeri girdim ayakkabılarımı çıkardım.Ayaklarıma ağrı gitmisti fazlada yürümemiştim her neyse koltuğa kendimi attım

Ama yaren yoktu simdiye kadar biryerden çıkıp "sarı civciv " demesi gerekiyordu.

"Oğulcan her seferinde demiyor muyum şu kapıyı çalmadan girme diy-"
Aras!
Duyduğum sesle yerimde sıçradım

Allah'ım bu kadarını yapmış olamaz oğulcan seni öldürüceğim diri diri gömecegim!
"Hıck"
Hıçkırık tutmuştum
Allah'ım daha ne kadar rezil olabilirim derken her seferinde yenisi geliyordu.

"Sen?"
"Şey yanlış geldim sanırım"
Birsey demeden ayaklanıp kapıya dogru hızlıca ilerledim

Ayakabılarımı giymeye vaktim olmadıgı için elime alıp kapıyı açmıştım ki arkadan bi el kapıyı hızlıca kapattı.

"Oda kartı yanlış olamaz herhalde."

Arkamı yavaşça döndüm arkamda oldugunu bilmek dahada ürpertiyordu ama böylede konuşamıyordum elimden geldiğince sesimi kontrol etmeye çalışarak

"Arkadaşım odayı ayarlamıştı dolu oldugunu bilmiyordum kusura bakmayın"

Gözlerime odaklanmıştı saki birsey ararcasına bakıyordu ,gözlerimi çekmek yerine yılların acısını çıkartmak istercesine daha çok baktım.Karşımda oldugunda daha çok anladım onu sevdiğimi avutmuşum meğerse kendimi

"Arkadaşınız kim?"

"Oğulcan Kara"