Şahmeran

mecburdum

İki hecelik bir kelime, aşkı kül etmeye yeter miydi?
Oysa ki bu kelime, Ateş'i derbeder etmeye yetiyordu.
Sinirden, iki eliyle ardı ardına vurdu başına adam.
Bir şarkının en güzel noktası diye adlandırdığı ses, şimdi ölüm fermanıydı.

"Sus lan, sus!"

Genç adamın yanan yüreğinin feryadıydı bu.

Bir adım yaklaşmak istese de kadın,
adam bir adım geriledi,
usulca başını iki yana salladı,
işaret parmağını kadına uyarır gibi sallayıp dedi ki:

"Başkasının yüz tutmuş ellerinle sakın dokunma bana,
seni buna pişman ederim."

Sırat köprüsünden çoktan dönüşmüştü bu aşk;
ölmüştü, ama toprağa hasretti...