HER GIRLFRIEND (Complete)
- Leituras 8,785
- Votos 696
- Capítulos 27
"H-hi!" Isang weirdong babae ang biglang humarang sa daanan ko papasok sa room matatapos na kasi ang lunch break sa loob ng limang minuto.
"Huh?"
"P-pwede ba tayong m-mag-usap...?"
"Oum..."
Lumakad siya papunta sa dulo nitong fourth floor, walang tao doon.
Sinundan ko siya.
Huminto siya't humarap saakin. Himinga ng malamin atsaka tumingin saakin ng napaka seryoso.
"A-ano..." Huminga siya ulit ng malalim bago magsalita. Nanginginig siya.
"Gusto kita!"
Sigaw niya. Wala naman nakarinig dahil kakaunti na lang ang mga studyante na nasa labas at nasa malayo din sila. Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o ano...
"Huh?"
"S-sabi ko, g-gusto kita, Angielyn...!"
"Oumm... Narinig kita." I smiled to her.
Dahan dahan akong lumapit sakaniya atsaka ikinulong sa mga braso ko.
"You know I have boyfriend, right?" Ngumisi ako.
Tumango siya. "O-oo alam ko iyon."
Nagtama ang mga mata namin dahilan para mamula siya pero nag-iwas siya agad ng tingin.
"P-pero p'wede naman ako... Pwede naman maging tayo! Payag ako maging kabit!"
"Hahaha"
She's Alexandra Levi one of the honor students of our class.
Ano bang iniisip ng babaeng 'to?
Inaamin ko, naattract ako sa mga babae lalo na sa mga tulad niyang may mga malulusog na hinaharap. smirk. tinignan ko siya mula ulo hanggang paa, hindi na rin masama.
"Then..." Inilapit ko ang mukha ko sakaniya atsaka hinalikan.
"You'll be my girlfriend."
Sabi ko pagkahiwalay ko ng mga labi namin. Iniwan ko siyang nasa state ng pagkagulat
ᶜʳᵉᵈⁱᵗˢᵗᵒᵗʰᵉᵒʷⁿᵉʳᵒᶠᵗʰᵉᵖʰᵒᵗᵒˢ!
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
My Twin Sister's Wife
"We will announce our identity as CEO and you being the president. Also.." hindi ko alam kung kailangan ko bang banggitin ito sa kanya pero tumitig ito sa akin wari mo'y naghihintay ng sagot. "We will also announce our m-marriage to the public." "How long do you want to pretend?" naupo ito sa sofa at isinandal niya ang ulo niya sa sandalan paharap sa kisame. Hindi ako naka sagot. Hanggang kailan nga ba? Hindi ko rin masagot ang tanong niya. Ni hindi ko rin alam kung nagpapanggap nga lang ba ko o totoo ang mga pinapakita ko. Instead of answering her, naglakad ako patungo sa bathroom pero pinigilan niya ako nang hawakan niya ako sa kamay ko. I felt the current na parang sa kasuluk sulukan ng katawan ko ay nanatili ang kuryenteng iyon. "Do you want this setup, Elix?" tanong nitong muli. Wala parin akong makitang emosyon sa mga mata niya. Gusto kong umiwas sa mga tanong niya. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko sa mga ito. Sumasakit ang ulo ko sa mga tanong niya. Ano nga ba kasi ang gusto ko? Bakit hindi ko nalang siya diretchuhin at sabihing ayoko din sa ideya ng pagpapanggap na ito. "I like you Rielle!" bulalas ko sa kanya. Pero pagkatapos non ay narealize ko na mali ang sinabi ko. 'Hindi iyon ang sabi ng utak ko. Damn!' Hindi ko na mababawi yon dahil magmumuka lang akong katawa tawa sa harapan niya. Nakatulala lang siya sa sinabi ko. Nang bigla niya kong siilin ng halik. Banayad lang ito sa una pero lumalim sa katagalan. Napayakap ako sa batok nito at tinugon ko ang bawat halik niya. Hinapit niya ako sa bewang at tsaka binuhat at inilapag ako sa mesa. Naramdaman ko ang kamay nito na humawak sa leeg hanggang sa batok ko para lalong dumiin ang mga halik niya. Sa gitna ng bawat halik ay bumulong ito. "Please... stop pretending, Elix." tsaka niya hinagod ang labi niya sa leeg ko.Concluída
TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE
TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE "Ladies and gentlemen we have just landed Philippine airlines, welcome you to manila the time now for you convenience is exactly 3:20 in the afternoon. For your safety and the safety of those around you, please remain seated with your seatbelt fastened and keep the aisle(s) clear until we are parked at the gate. The Captain will then turn off the Fastened seatbelt, sign indicating it is safe to stand. Please use caution when opening the overhead compartments and removing items, since articles may have shifted during flight." Landing Announcement Paglabas ko ng airport sumalubong sa'kin ang ibat ibang mukha ng tao masaya silang nakangiti habang sinasalubong ang mga mahal nila sa buhay. It's been 5 years since umalis ako dito sa pilipinas, ang tagal na din Sana sa paglipas ng panahon ay tuluyan na rin mawala ang sakit ng kahapon. Next day is a Friday, naisipan ko maglakad-lakad sa labas since wala naman akong ginagawa, dahil maaga pa pumunta ako sa cafeteria. "Just once capuccino, 50% sugar" I looked at my phone habang hinihintay ang coffee "One capuccino please." Isang pamilyar na boses ang kumuha ng atensyon ko I immediately looked at her, hindi siya nakatingin sa akin. Hindi ba niya ako nakita? O ayaw lang niya ako tignan? Well I don't care. "Your coffee ma'am." "Keep the change" I said smiling "Thankyou ma'am ang bait ninyo naman po" Tumango lang ako at akmang tatalikod na sana ng narinig ko nag salita iyong babae sa tabi ko. "She's kind, but she's fake." She's said before leaving Napatulala ako at hindi makapaniwala sa narinig ko sino siya para sabihan ako ng ganon? How dare she is.Concluída
ELITES SERIES BOOK 1 - GUNS AND CAPRICES
"Hi!" agaw niya ng atensyon nito na nagpalingon sa babae. The girl had very black eyes and thick eyelashes na alam niyang napapatungan ng mascara. Her blood-red lipstick emphasized her thick lips. The girl must have been a celebrated actress. Walang salitang namutawi sa babae pero matagal siya nitong pinagmasdan. He waited for her to smile back pero sa halip ay recognition ang namuo sa mga mata nito. "You!" Bigla ay nakaduro ito sa kanya with a furious look of anger on her face na hindi niya maintindihan kung saan nanggaling. "What are you doing here, huh?" Hindi niya namalayang nakalapit na ito sa kaniya. She looked furious she could probably breathe fire. "I... I stay in the hotel," lito niyang sagot. "Why are you so angry?" "Oh... you don't remember me, do you?" gigil nitong pakli at hinampas ang kanyang dibdib. "Hey, what the hell?" saway niya dito. "What did I do?" "You ruined my life, that's what! You ruined it! I hate you so much!" Hindi na niya nagawang mangiti sa intensidad ng galit na nakikita sa mga mata ng babae. He felt her shaking and he could see her suppressing her sobs. She was genuinely raving. Muli ay pinasadahan niya ng tingin ang babae, and then it hit him. He felt a punch in his gut nang lubusang mapagmasdan ang mukha nito. Her black sparkling eyes, he imagined it without mascara. Her perfectly shaped nose, lips that drove him nuts. Ang mahaba at kulot nitong buhok na dati ay tuwid na tuwid. "How dare you!" sigaw ulit nito. "You forgot about me? How dare you! After all the things you've put me through..." Tuluyan na itong napahagulgol and he couldn't find a word to say. Hanggang sa nagtatakbo na ito papasok ng entrance ng hotel. Nanatili si Jake sa kinatatayuan, he was trying to make sense of what had just happened.Concluída
My Lover in the Dark (Completed)
Muntik ng mapasigaw si Ayesha ng may mabangga siya, medyo madilim sa gawing iyon at hindi niya maaninag kung sino iyon. Nagulat siya ng pumulupot ang mga kamay neto sa beywang niya. "Hmmm you smell so good baby..." Napasinghap siya sa mahinang bulong nito sa tenga niya. Iniharang niya ang mga kamay sa dibdib nito. "S-sino ka?" Kinakabahan niyang tanong. Pilit niya itong tinutulak ngunit mas lalong hinigpitan neto ang pagkakayakap sa kanya. "Your lover baby..." he said in a husky voice. Naaamoy niya ang alak sa hininga nito. Nakakaramdam na siya ng takot. Muli niya etong itinulak ngunit nabigo lamang siya sadyang malakas ang lalaking kaharap niya. "P-please... m-maawa ka, bitawan mo ako." Nanginginig niyang sabi. "Not so fast baby... Don't worry mag eenjoy ka sa gagawin natin... " nanlaki ang nga mata niya ng sakupin nito ang kanyang labi. Diyos ko, tulungan niyo po ako! Sigaw ng utak niya. Sisigaw sana siya nang muli nitong sakupin ang labi niya. Mas marahas at malalim. Nag-uumpisa nang pumatak ang mga luha niya. Pero bakit ganon? His lips taste so sweet. This is her first kiss. Ang takot na nararamdaman ay onti-unting napapalitan ng kakaibang sensasyon. Bakit ganon? This can't be. Isang ekstranghero ang nasa harapan niya at may masamang balak sa kanya.Concluída
THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY
"THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY" Sa isang kilalang unibersidad na matagal nang naitatag, may isang lugar na bihirang napapansin-ang ikalawang palapag ng pinakamatandang gusali sa campus. Sa araw, isa lamang itong tahimik at lumaing bahagi ng paaralan, pero sa gabi... ibang kwento na ang umiiral. Matagal nang usap-usapan ng mga estudyante at guro ang mga kababalaghang nangyayari roon. May mga nawawalang tunog ng yapak kahit walang taong naroon, mga bintanang biglang bumubukas kahit walang hangin, at mga ilaw na nagkikislapan kahit patay na ang kuryente. Ngunit ang mas nakakakilabot-may mga estudyanteng umakyat doon at hindi na muling nakita. Ang iba nama'y bumaba na may basang-uniform kahit walang ulan, namumutla, at tulala-parang may nakita silang hindi kayang ipaliwanag. Pinagbabawal na ang pag-akyat sa ikalawang palapag, ngunit sa bawat henerasyon, may mga matitigas ang ulo-o sadyang curious-na sumusubok tuklasin ang misteryo. Ang hindi nila alam, ang lugar na iyon ay hindi basta lumang silid... ito ay isang bitag. Isang lugar kung saan naiipon ang matinding emosyon ng mga kaluluwang hindi matahimik-mga nawalan ng buhay, ng pag-asa, at ng pangarap sa mismong pader ng unibersidad na ito. At ngayong muli, isang bagong grupo ng estudyante ang napapadpad malapit sa katotohanan. Sa paglalakad nila papunta sa ikalawang palapag, mararamdaman nila ang malamig na hangin, ang biglang pagbagsak ng katahimikan, at ang mga matang hindi nila nakikita-pero ramdam na ramdam. Ito ang kwento ng mga lihim na hindi kayang tuldukan, ng katotohanang gustong itago, at ng isang lugar na dapat sana'y iniwan na sa lumipas na panahon. Ito ang The Story of the Second Floor of the University.
Games of Life (Ferreira Series#1) (gxg)
Narinig ko nalang yung mabibigat na tunog ng takong ng sapatos na papalapit na alam kong kay Eia yon. Pinaharap niya sa kaniya si Avery at sinampal. "W-why did you fvckng kissed her?!". Kitang kita sa mata niya yung sakit na hindi ko kayang makita kaya umiwas na'ko. Halos lumabas na yung ugat niya sa leeg dahil sa pagkakasigaw at frustration na nararamdaman. "I have rights, because she's my fvckng girlfriend! What's your problem? Why did you slap me? Anong karapatan mo?!." Sunod-sunod na tanong niya pabalik kay Eia. "What do you mean she's your girlfriend? Matagal na kayong hiwalay for fucksake! Right, Love?." Naghihintay siya ng sasabihin ko pero nanatili lang akong nakayuko. "L-love? Diba? Tumingin ka sa a-akin". Hinawakan niya yung pisngi ko para iharap sa kaniya pero tinulak siya ni Avery. Hindi naka lagpas sa'kin yung disappointment sa mga mata niya. Kitang kita ko yung sunod sunod na pag bagsak ng mga luha niya. Ang sakit makitang umiiyak siya dahil masayahin siyang tao e. Kung pwede ko lang sabunutan si Avery dahil sa ginawa niyang pag tulak kay Eia ay ginawa ko na, kaso masisira yung plano ko. "Don't ever touch my girlfriend again." Diniinan niya pa yung word na girlfriend kaya yung kaninang sakit na nararamdaman ni Eia ay napalitan ng galit. Gusto kong masuka dahil sa pagsabi niya ng girlfriend niya ako, but this is not the right time for that. Mamaya nalang pag pasok ko sa loob ng campus. Didiretso kaagad ako sa cr na makikita ko. it's for you to find out. gxgConcluída
Glimps Of Us
zienne grew up in the shadow of abandonment Her mother's promise lingered, even as the house grew colder and emptier. Zienne learned to survive in the shadows, waiting for a return that never came But one ordinary afternoon at the park where her childhood pain began, a stranger named Sean offered her nothing more than a panyo and a few simple words. Yet in that fleeting moment,Zienne felt something shift like a light flickering back to life in a house long darkened. This is a story of brokenness and resilience, of waiting and finding, of how even the smallest gestures can awaken a heart that thought it had closed forever. Aya's journey reminds us that sometimes, it takes only one unexpected soul to give us a reason to fight again.
BEAT OF LIES (COMPLETED)
[UNEDITED] BEAT OF LIES - IVAN RIOS Story. Labag man sa kalooban ni Ariana na gawin ang inuutos ng kanyang Ama, ginawa niya pa rin. Naging sunod-sunuran siya dito. Kahit pa ang akitin ang Police General ng bansa. Pero paano kung sa halip na ang General ang akitin niya, siya ang naakit sa isang Police Captain Ivan Rios? Ano kaya ang kahahantungan ng pagsama niya sa isang lalaki na marami palang sekreto ang itinatago? "Tangina! ginagago mo ba 'ko?!" Malakas akong umintad sa nagngangalit niyang paghampas sa lamesang nasa kanyang harapan. Nanginginig ang kamay kong tinakpan ang aking mukha at umiyak ng umiyak. Pakiramdam ko wala ng pag-asa. We are trapped in him. I am trapped in him. "P-please... h-huwag mong sasaktan ang anak ko..." pagmamakaawa ko sa kanya. Wala akong nadinig mula sa kanya. Muli akong tumingin sa malaking screen sa aking harapan. Hindi ko mabasa ang reaksyon niya dahil sa maskarang nakatakip sa kanyang mukha. Tanging ang kanyang matatalim na mata lamang ang aking nakikita. "You know, I like beautiful girls. Nasabi ko naman sa'yo na maganda ka at gusto ko iyon." Marahas akong lumunok nang magdekwatro ito ng upo at humalukipkip. "You dissapoint me nang hindi mo nagawa ang gusto ko. Alam mo naman na nasa akin ang anak mo at kayang-kaya ko siyang.... hmmm... alam mo na." "P-please.... h-huwag ang anak ko..." "I'll give you a chance to make it up for me." Hindi ko man nakikita ang kanyang mukha pero alam kong nakangisi siya. Kinabahan ako sa balak niya. At tuluyan kong nahigit ang aking hininga sa mga salita na kanyang sinambit. "Have sex with me and you'll be forgiven...."Concluída
Accidentally Seduce My Boss
Teaser: His tongue traced the line between my lips to ask for permission before slipping between them to taste me. Nasa batok ko rin ang isang kamay nito habang pumapalibot sa aking baywang ang isang braso nito para mas lalo pang palapitin ang aming mga katawan. Sumandal naman ako kay sir Marco at mahigpit na hinawakan ang harap ng suot nitong polo. Parang sinilaban ang buo kong katawan habang nasa mga bisig nito. Naramdaman kong lumapit pa ko kay sir Marco hanggang sa nadikit na sa dibdib nito ang aking dibdib sa hita nito ang aking hita. I blushed when I felt his male hardness against the softness of my belly. I moaned when he gently bit my lower lip then soothed the sting with a small lick. "You taste good," bulong nito habang bumababa ang mga halik sa gilid ng aking leeg. Pinisil ko ito sa batok bago muling hinila paakyat ang mukha nito para muli ko itong mahalikan sa mga labi. Slow motion ang mga sumunod na pangyayari. Nanatili akong nakasandal kay sir Marco nakadantay ang palad ko sa dibdib nito habang mabagal na tumataas ang kamay nito para hilahin paalis ang suot nitong maskara. Hindi iyon si sir Marco. It was Alessandro Hidalgo ang kuya nito. Mabilis akong tumalikod hindi ko alam kung saan ko nakuha ang enerhiya at nagsimula na akong tumakbo. Narinig kong tinatawag ako nito pero hindi ako tumigil sa pagtakbo pababa ng hagdanan patungo sa lobby ng hotel. Lumabas ako ng pinto at pinalad na may taxi na papaalis. Pinara ko iyon at nagmamadaling sumakay. Nilingon ko ang hagdanan paakyat sa front doors ng hotel at nakitang naroon si Mr. Hidalgo. May hawak itong kulay gintong maskara. Doon ko na lang namalayan na nalaglag ko pala ang aking maskara habang tumatakbo. Gusto kong maiyak sa nangyari ngayong gabi. Nang planuhin kong akitin si sir Marco hindi ko inaasahang aakitin ko ang big boss as in si Mr. Alessandro Hidalgo mismo ang suplado, istrikto at intimidating na CEO ng GammaTech.Concluída
Before We Knew Love
Sa ilalim ng parehong buwan, sabay silang lumaki - dalawang pusong sabik mangarap sa katahimikan ng gabi. Mula sa mga halakhak ng kabataan hanggang sa mga lihim na pag-asa, unti-unti nilang hinabi ang isang ugnayang mas malalim pa sa pagkakaibigan. Hindi nila namalayang sumibol ang pag-ibig - tulad ng liwanag ng buwan, tahimik ngunit hindi maitatanggi. Ito ang kwento ng dalawang kaluluwang natagpuan ang pag-ibig sa gitna ng isang pagkakaibigang ayaw nilang pakawalan. ______________________________________ "Mind your own business, Alexander!" Medyo pasigaw na sabi ni Shawn kay Justine kaya mas lalo akong nalito-they know each other! "I will but when it comes to this girl, I won't mind my own business! How many times do I have to tell you na stop doing your shits everywhere!" Seryosong sabi ni Justine kay Shawn. Sumakit na ang aking ulo! "Mark my words! Don't come near her! Masama kang influence!" Sabi nito sabay hila sa akin. "Slowly!" reklamo ko dahil sobrang bilis ng kanyang lakad habang hila-hila ako! Para akong aso! Bigla naman itong huminto dahilan para mabangga ako sa likuran niya! "O-Ouch!" Mahina kong reklamo. "Why did you do that?" tanong nito na nakatalikod pa rin mula sa akin. "Like what?" Pa-as if na hindi ko alam ang kanyang ibig sabihin. "Are you crazy? Are you out of your mind?!" sunod-sunod na tanong nito dahilan para mapatingin ako sa kanya. Walang lumalabas sa bibig ko dahil natameme ako. "You just kissed a stranger, Celeste! What do you think you're doing?! Are you really out of your mind?!" Sigaw nito. Naka-yuko na ako ngayon dahil sa guilty kong nararamdaman kung bakit nagpadaig ako sa temptation. Sabay-sabay ang pagpatak ng aking luha dahil pinapagalitan ako dahil sa mali kong ginawa. "Speak out!" sigaw nito dahilan para mapa-hikbi ako. "Pls don't shout..." Para akong batang nagmamakaawa. #30- emotionaljourney (out of 1.52k stories) #61-bestfriendstolovers (out of 2.92k stories) #5Filipinoromancs (out of 69 stories)Concluída
"We will announce our identity as CEO and you being the president. Also.." hindi ko alam kung kailangan ko bang banggitin ito sa kanya pero tumitig ito sa akin wari mo'y naghihintay ng sagot. "We will also announce our m-marriage to the public." "How long do you want to pretend?" naupo ito sa sofa at isinandal niya ang ulo niya sa sandalan paharap sa kisame. Hindi ako naka sagot. Hanggang kailan nga ba? Hindi ko rin masagot ang tanong niya. Ni hindi ko rin alam kung nagpapanggap nga lang ba ko o totoo ang mga pinapakita ko. Instead of answering her, naglakad ako patungo sa bathroom pero pinigilan niya ako nang hawakan niya ako sa kamay ko. I felt the current na parang sa kasuluk sulukan ng katawan ko ay nanatili ang kuryenteng iyon. "Do you want this setup, Elix?" tanong nitong muli. Wala parin akong makitang emosyon sa mga mata niya. Gusto kong umiwas sa mga tanong niya. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko sa mga ito. Sumasakit ang ulo ko sa mga tanong niya. Ano nga ba kasi ang gusto ko? Bakit hindi ko nalang siya diretchuhin at sabihing ayoko din sa ideya ng pagpapanggap na ito. "I like you Rielle!" bulalas ko sa kanya. Pero pagkatapos non ay narealize ko na mali ang sinabi ko. 'Hindi iyon ang sabi ng utak ko. Damn!' Hindi ko na mababawi yon dahil magmumuka lang akong katawa tawa sa harapan niya. Nakatulala lang siya sa sinabi ko. Nang bigla niya kong siilin ng halik. Banayad lang ito sa una pero lumalim sa katagalan. Napayakap ako sa batok nito at tinugon ko ang bawat halik niya. Hinapit niya ako sa bewang at tsaka binuhat at inilapag ako sa mesa. Naramdaman ko ang kamay nito na humawak sa leeg hanggang sa batok ko para lalong dumiin ang mga halik niya. Sa gitna ng bawat halik ay bumulong ito. "Please... stop pretending, Elix." tsaka niya hinagod ang labi niya sa leeg ko.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo