AY İZİ

O gece olduğu gibi yine ay ışığı odayı doldurmuştu. Karanlık odanın içinde aralık camdan giren ateşböcekleri uçuşuyordu. Ve bakışları hala beni öfkelendiriyordu. Ellerini göğsünde bağlayıp üst üste dizili yorgan yığınına yaslandı. "Neden merak ediyorsun bunu?" diye sordu. Ses tonundan yüzünden benimle eğlendiği o kadar açıktı ki.
"Merak etmiyorum. " diye çemkirip odadan çıktım. Eski tahta kapı gıcırtıyla arkamdan kapandı.
Neydi bu hissettiğim. Kalbim ağzımdan çıkacak gibiydi. Gözlerine bakınca beni o tanıdık öfke sarmıştı. Ama bu çok daha fazlasıydı. Panik atak geçiriyordum galiba. Kendimi hızlıca dışarıya atıp temiz havayı içime çekmeye başladım. Aldığım her nefes sanki beni daha da boğuyordu.