"Gölgene bak, beni anlamak istiyorsan; O kadar yakın, ama sana asla dokunamayan."
-
Önümde biri vardı, mesajların ardından, şiirlerin içinden... Beni sevdiğini bas bas bağırıyordu. Ben buna hazır değildim ki...
Daha yüzünü görmediğim, sesini duymadığım, saçına güneş vurunca hangi renge büründüğünü bilmediğim birine nasıl aşık olabilirdim ki aramızdaki satırların ardından? O, bunu göze alıp bana yazacak kadar cesurdu. Fakat ben... Ona izin verecek kadar cesur muyum?
"Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar,
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar..."
Ben İnci Mavi Herkül. Ablamın ve eniştemin evine aldığı, evlerinin ilk çocuğu saydığı, soyadlarını verdiği çocuklarıyım.
Ben İnci Mavi Karduman. Biyolojik ailemin 17 yıldır ölü bilinen kızıyım.
Ben İnci Mavi Günay yıllar boyunca annesinin ölümünden kendini suçlamış olan kızım.
Ben İnci. Sadece İnci. Hayatının baştan sona yalan olduğunu öğrenen o zavallı kızım.