DUYGUSUZ.

DUYGUSUZ.

Reads 909
Votes 40
Parts 12

Ongoing

Last published Fri, Jul 10, 2015

DUYGUSUZ. Ben… Hayatı boyunca engellere karşı ayakta duran insanlara soğuk davran bir kişi… Ne hislerini belli eden ne de bir his duyan birisiyim. Sevgi , mutluluk , hüzün , acı , umut , AŞK… Bir kıza ancak bu kadar uzak olabilir. Benim hayatım sadece umursamamak , takmamak adına kurulmuş. Duygusuz bir kız ve aynı onun gibi duygusuz olan bir adam… Birine benzer ama o kadar da farklı iki insan … Biri soğuk bir esinti iken diğeri buz kesen bir fırtına İki soğuk bir kalp birbirini ne kadar ısıtabilir ki ?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines