Tadhana (on-going)

Tadhana (on-going)

  • WpView
    Reads 54,847
  • WpVote
    Votes 1,044
  • WpPart
    Parts 88
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 12, 2016
Dumating ang isang di kilalang mama sa aming bahay dala dalay napakadaming bagahe. May mga balikbayan boxes pa. Curious ako kung sino ang mama na iyon. "Hi Ma. Na miss kita." sabi niya nang akapin niya ang aking ina. "Na miss din kita, anak." maluha luhang sabi ni inay. So, kapatid ko pala to. Ang layo ng agwat namin ha. May mga nasa late 30s na siya. "Hi anak." sabi ng mama na nakatingin sa akin. "Po?" pagtataka kong sabi. "Halika kay papa." "Ay, nagkakamali ko po. Magkapatid tayo. Di ba mama mo ang mama ko? "No. Anak kita. Lola mo si mama mo." "Po? Di ko po kayo maintindihan." "Anak kita. Mama ko siya. Lola mo.". "Siya po ang mama ko." Tumakbo ako papuntang kwarto at nag lock doon. Hindi ko talaga maintindihan. Kung totoo man ang sinasabi ng taong yun, meaning, asan na ang tunay ko na nanay? Kalaunan, nakipag usap na din ako sa aking tatay kuno. Nag explain naman sa akin si Lola. Hindi pa rin ako makapaniwala na after all these years, I lived with a lots of lies. Well, kinuwento
All Rights Reserved
#78
kalibugan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • Maybe Next Time (A Series #2)
  • FAMILIA YBAÑEZ: Familia Lujuriosa 1
  • He's My Devilish BOSS [boyxboy] [COMPLETED]
  • 𝐋𝐢𝐯𝐯𝐲'𝐬 𝐒𝐞𝐜𝐫𝐞𝐭 (𝙄𝙣𝙩𝙚𝙧𝙨𝙚𝙭) 𝘾𝙊𝙈𝙋𝙇𝙀𝙏𝙀𝘿
  • Elliot's Bed Warmer : ZBS 2 (Elliot's Redemption) {Published under Pop Fiction}
  • MY SISTER'S BOYFRIEND BOYXBOY (COMPLETED)
  • Sweetest Mistake (Intersex Completed)
  • Jail Break (COMPLETE)  boyxboy- daichi_writes

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines