Confess (One Shot)
- Reads 11
- Votes 1
- Parts 1
Sa buong buhay niya, hindi siya kailanman nagkaroon ng lakas ng loob na umamin ng kaniyang nararamdaman. Pero dahil sa isang pangyayari bigla na lamang siyang nagkaroon ng lakas ng loob na umamin.
All Rights Reserved
#355
confession
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Blind Heart
Mahal niya. Pero may mahal itong iba. But because of an accident, nagkaroon siyang chance para ipadama dito kung gaano niya ito kamahal. Magpapasalamat ba siya na naaksidente ito o hihilingin na lang niya na. “ SANA BUMALIK NA LANG TAYO SA TIME NA HINDI MO AKO PINAPANSIN AT WALA KANG PAKIAALAM SA AKIN”Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
One Shot Stories
Kung ano lang ang pumasok sa utak ko. Di ako palagawa ng one shot dahil pag nag isip kasi ako siguradong may kasunod, kaya sana ay mabasa niyo ito. :DComplete
Everett Salazar (Troupe of Taguan ng Anak Series #1)
Dahil sa maling akala nasira ang relasyong iningatan at pinaglaban. Dahil sa emosyon nakagawa ng isang maling desisyon na pinagsisihan.Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
Amaging Obra Maestra
Sa puso ng manunulat nananahan ang bumubukal niyang imahinasyon at ang damdaming inuukit ng kanyang walang hanggang kamalayan. Sa pamamagitan ng kanyang mayuming kamay at malikhaing kaisipan ay naisasalin sa panulat ang mga akdang nilililok ng panahon, lipunan, kasawian, pag-asa, at samu't saring inspirasyong nagpapaigting sa kanyang dugo. Nilulunod ng mga salitang ito ang tunay niyang suliranin at hinanakit sa daigdig. Hindi patas ang mundo para sa tulad niyang manunulat. Sapagkat gaano man siya maghangad na matunghayan rin ng iba ang kanyang likha, at maramdaman din ang emosyong nakapaloob sa bawat hibla ng kanyang dila, wala talagang pumapansin. Pinaglipasan na ng panahon at unti-unti nang tinutubuan ng amag. Marahil nga'y may mali. Marahil nga'y may kulang. Marahil nga'y may tamang pagkakataon para sa lahat. Gayunpaman, walang humpay pa rin sa pagpintig ang kanyang puso, at hindi pa rin nagwawakas ang kanyang sariling kwento. Hindi siya titigil sa pagbuo ng mga kwentong magmumulat sa mata ng iba, kahit wala mang magbasa. Patuloy pa rin siya sa pangangarap at pananalig, na sa pagdating ng tamang panahon, ay magisnan rin ang kanyang amaging obra maestra. (The compiled version of my short stories)Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete
Chapters 1 To 3 (Epistolary)
Kahit kailan hindi naman talaga naging madali ang pag-amin ng tunay nararamdaman lalo pagdating sa taong nagugustuhan. Pero si Asher, gagawin niya. Aamin siya, susubukan niya. "This time I'm dead serious. Kaysa naman habang buhay ko itong pagsisihan." Motivate pa nito sa sarili. Kinapalan nito nang sobra ang mukha, at ngayon handa na siya. Handang-handa at ngayo'y nakaamin na. Ang kaso sa huli, mukhang mas pagsisihan pa pala nitong umamin pa siya.Complete
The Love We can't Choose
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
Mahal niya. Pero may mahal itong iba. But because of an accident, nagkaroon siyang chance para ipadama dito kung gaano niya ito kamahal. Magpapasalamat ba siya na naaksidente ito o hihilingin na lang niya na. “ SANA BUMALIK NA LANG TAYO SA TIME NA HINDI MO AKO PINAPANSIN AT WALA KANG PAKIAALAM SA AKIN”
More detailsContent Guidelines