Tanrı, Şeytan ve Kitap

Çiçeği alıp göğüsüne yaklaştırırken bana tuhaf biriymişim gibi baktığını biliyordum.

"Öyleyse iyi günler." dedi, uğraşmak istemediği açıktı. Bir anda başımı kaldırıp ona baktım.

"Her insanın bir senaryosu vardır, Doğan." adını nasıl bildiğimi fark etmedi. Bugün yeterince tuhaflıkla yüz göz olmuştu ve bu çoktan aklının karışmasına yol açmıştı.

"Senaryo mu?" ne demek istediğimi anlamıyordu ve bu şu an için çok normaldi.

"Evet, ilahi bir şey... Ama bilirsin tanrı-şeytan olayı. Ah, o küçük şeytanlar senaryoları insanlara iletmekten geri durmuyor. Kendi senaryonu bilebilirsin. Burada neden bulunduğunu anlayabilirsin." heyecanlı sesim beni susturdu. Gözlerindeki ilgi söndü ve arkasını dönüp gitti.

Eh, hödük herifin biriydi.