LAVİNİA -MATEM-
- Reads 2,897
- Votes 238
- Parts 38
MatureComplete Sun, Aug 31, 2025
Doğruyu söyleyen gözler miydi? Yoksa yalan söyleyen sözler miydi?
Bazen insan yalan olduğunu bilerek sözlere inanır, onlara güvenirdi. Bu bazen insanı aptal yerine koymaya benzerdi. Fakat bu aptallık değildi sadece güvendi. Bazen insan yalanlara inanmak istemez, tam tersi onlara kanmak isterdi. Fakat yalanlar yüzüne çarpıldığında ilk aşama tamamlanırdı. İnkar başlardı ilk başta. Yapamazdı değil mi? Hayır yapardı. Sonra kendin inanmaya başlardın bu duruma. Evet, diye fısıldardın kendi kendine. O bunu yapmış. Sonrası ise kabullenişti. Kabullenişin diğer ucu ölümdü sanki. Komşusu ölümdü.
-----------------------------------------------------------------
Bazı travmalar olurdu hayatta, düşünmesi bile korkunç olurdu. Unutmaya çalışsanız bile kabuslarınız olur, zihninizin bir köşesinde derin bir yara açardı.
"Bazı yaralar sizi büyütürdü ama ruhunuz hep çocuk kalırdı."
"Hayattaki en korkunç şey nefretti.
Ama ondan daha korkunç olan bir şey daha vardı; İntikam hırsı. Çünkü intikam öleni geri getirmezdi."
🕸
kapak tasarımı: hlnkzlbga
Başlangıç: 11.12.2023
Bitiş: 31.08.2025
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
ALİCAN
Bir kadın, bir çocuk, bir adam...
GEÇMİŞİN AYNALARI
|Yetişkin içerikli sahneler mevcuttur| |Gerçek aile kitabıdır| Hilal. Hilal KARAY. Yıllar önce teröristler tarafından koparıldığı ailesine ve şehire, işi dolayısıyla geri dönmüştü. Yeni atanmış taze bir doktordu. Kendini bildi bileli tek hayali doktor olmaktı. O yüzden yıllarını bu yolda hiç düşünmeden feda etmişti. Geldiği bu şehir, kayıp geçmişini artık ona geri verecekti. Tıpkı hatırlamadığı ailesini vereceği gibi. Hilal, karşısına çıkan kişiler sayesinde geçmişinden bir aynaya bakıyor gibi kendini görecek, bulacaktı. Kaderin onun için ördüğü ağlar arasında yaşam mücadelesi verirken, bir de bilmediği gerçeklerle yüzleşmek onu daha ne kadar yaralayabilirdi... |Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur|Complete
KOD ADI: SİMURG
TAMAMLANDI. (Düzenleniyor.) Vatanı için kendini feda edecek bir kız düşünün. Karaca Yavuz. Bir de; Mardin'in en büyük aşiretin'in ağa'sı olan. Azat Karahanlı. Başlasın ozaman onların hikayeside... (Yazım hataları vardır.)Complete
VALERİAN KRALLIĞI (Kayıp Prenses)
Her şey ailesini kaybetmesiyle başlamıştır. O büyük okulu görmesiyle hayatı değişir. Onu çok farklı şeyler beklemektedir Yaşayacağı şeyler onu şaşkına çevirirken, Kim olduğunu öğrenecektir.. Teşekkürler İyi okumalar
MSK <𝓣𝓪𝓶𝓪𝓶𝓵𝓪𝓷𝓭ı>
Üç farklı hayat, tek hikaye... Sıla; müdür yardımcısı olduğu şirkette sert tavırları ve kıvrak zekasıyla herkesi kendine hayran bırakan bir kadındır ancak yeni gelen işe yaramaz asistan Eray, onun tüm dengelerini alt üst edecektir. Mehir; yeni bulduğu dadılık işine büyük bir heyecanla giderken karşısına çıkacak olan sürprizden habersizdir. Bakıcısı olacağı çocuk, ona dünyanın en değerli mücevheriymiş gibi bakıp anne dediğinde hayatının dönüm noktasına girmiş bulunmaktadır. Kumru; o gün dünyanın en mutlu kadını olduğuna emindir. İki hayali birden gerçek olmuş, bir asker birliğine psikolog olarak girmiştir ancak karşısına çıkan yüzbaşı ve erleri ile uğraşmak sandığı kadar kolay olmayacaktır.Complete
Komutan (Koruması Mısın?- 1)
~Kitapların bağlantıları YOKTUR. İkinciyi okumak için birinciyi okumak GEREKMEMEKTEDİR~ Yıllar önce, küçük ve tombul bir kız çocuğu iken düşmüştü genç kadının kalbine aşk. Yıllar sonra kader; oldukça güzel, genç bir yüzbaşı olduğunda tekrar karşılaştırdı onları. Ve kadın hiç usanmadan, bıkmadan yeniden tutuldu o kahve gözlere.Complete
Arıza
Eziklenen bir kızın tesadüfen tanıştığı bir kız nasıl olur da onun hayatını değiştirebilecek kadar yakın olur? Arıza bir kıza dönen karakterimiz intikamını alırken ne tür zorluklardan geçecek?Complete
SICAK KÜLLER
|Yetişkin içerikli sahneler mevcuttur| |Gerçek aile kitabıdır| Gözde Karcan. 20 yaşında, hayallerinin çoğunu gerçekleştirmiş bir genç kız. En yakın arkadaşları Dilek ve Batuyla beraber sahip olduğu, en büyük hayali olan kafesinin yanmasıyla bütün hayatı alt üst olmuştu. Kafesinin altında yanmaktan kurtulmuştu belki ama hayatının yanışını izlemekten kurtulamamıştı. Kafesinin yakan kişinin en yakını Dilek olduğunu ve ona yol gösterenin de Yiğit adlı bir kişi olduğunu öğrenmişti. Daha önce adını bile duymadığı bu adamın, gerçek ailesinin düşmanı olduğunu öğrenmek ise onu büyük bir kargaşaya sokmuştu. Hayatının neredeyse yarısını beraber geçirdiği ve onu en çok onun kadar seven ailesinin, gerçek ailesi olmadığını kabullenmek onun için ve bunu öğrenen gerçek ailesi için oldukça zorlu olacaktı. Bu duruma en çok sevinen ise, yıllardır Gözdenin aşkıyla kavrulmuş ve bu anı bekleyen kişiden başkası değildi... Gelin hep beraber Gözdenin hiçte sakin olmayan hayatını okuyalım. Karşısına çıkan engellere rağmen hayata tutunma isteğini ve en önemlisi hayatın bu yaşattıkları karşısında ona sunduğu insanları hayatına yerleştirmesini seyredelim. |Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur|Complete
KIZIL ÇELİK
❝Kader bir kez yazmıştı. Bizi tekrar buluşturan ise zamandı.❞
Cehennemin Kızı
Not: +18 içerik, argo ve olumsuz ögeler içerir. Ben, Cehennemden olma, ateşten doğma; Cehennemin Kızı, Lavinia Agnes'dım. Bir günah tohumu değil bizzat o günahın kendisi olarak yaratılandım. Hikayenin iyisi değil nefret edilini, en kötüsüydüm. Bin bir yüzüm vardı ama sadece biri bana aitti. Şeytan. "Ah, güzel Ölüm Çiçeği Işığını kaybetmiş melek Cennetten kovulan melek Karanlığa sığınan melek" "Ah, güzel Lavinia'mız Bizim güzel annemiz Ateşten doğanımız En günahkarımız" Eli hafifçe belimi okşamaya başlarken yüzünü yüzüme yaklaştırmıştı. "Bugün o büyük masadaki herkes kazanacaklarına dair inançlarına kadeh kaldırıyor, ölüm çiçeği." Hareketleri hızlanmıştı, beni kendisinden uzaklaştırırken bende ona aynı şekilde ayak uyduruyordum. Beni sertçe kendine çektiğinde göğsü göğsüme çarptı, eli yine belimi buldu. "Ama biz onların aksine zaferimize kadeh kaldırıyoruz, ölüm çiçeği." Sözleri içimdeki intikam ateşini harlıyordu. "Ama atladığın bir şey var, Dean," dediğimde ne diyeceğimi merakla bekleyen bir surat ifadesi vardı. "Zafer tek bir kişiye aittir." Tepkisini merak edercesine yüzünü inceledim. Diğer eli de yırtmacımın açık bıraktığı çıplak bacağıma giderken vücudumu arkaya doğru yatırdı ve bacağımı okşadı. Aynı zaman içerisinde şarkı bittiğinde tüm konuklar bizi alkışlamaya başlamıştı fakat ikimiz sadece birbirimizin gözlerine bakıyorduk. Yüzünde kendinden emin bir tavır vardı. "Evet, zaferler tek bir kişiye aittir," dediğinde dikkatle dediklerini dinledim. Bir elini yanağıma gittiğinde yandan konuklarının tepkisine bakıyordum. "Bu yüzden bir bütün olacağız," dedi. "Sen ve ben yok, ölüm çiçeği. Yalnızca biz varız ve bu zafer bizim."
Content Guidelines