Lihim Na Liham
- LECTURAS 1,316
- Votos 179
- Partes 25
Concluida dom, nov 3, 2024
[An Epistolary: Completed]
Madalas sabihin ng mga manunulat na kapag nakatanggap sila ng isang sulat, itatabi nila iyon sa madaling makita. Ngunit may mga tao rin na kapag nakatatanggap ng liham ay itinatago iyon sa lugar na hindi madaling tingnan upang madaling makakalimutan.
Ang mga manunula naman ay madalas makahanap ng tugma kahit gaano kahirap ang mga salita. Ngunit bakit ang iba na nagsusulat ng tula, tila lahat ay walang tugma?
Sabi ng isang kilalang manunulat, hindi lahat ng istorya ay nagtatapos sa wakas bagkus lagi't laging may kasunod pa. Pero may mga taong hindi naniniwala roon, dahil may mga istoryang kahit hindi pa nasisimulan ay may wakas na.
Siguro nga, may mga liham talaga na kahit gustuhin man natin basahin nang paulit-ulit, hindi na maaari. Siguro nga, may mga tulang sadyang walang tugma, para ipabatid sa ating hindi lahat ay may kapareha. Siguro nga, ang mga istoryang naputol ay hanggang doon na lang, kasi kahit anong pilit nating buksan at ilipat ang mga pahina, ang laman ay mananatiling nakaraan.
Todos los derechos reservados
#866
hidden
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Concluida
Bawat Sandali (Completed)
Bianca was raised to never disobey - to follow her aunt's every word and to wait for love until college is over. But her deep admiration for Ismael is a temptation she can't resist, even if it means disobeying for the first time in her life. ** Tatlong lugar lang ang madalas puntahan ni Bianca - eskwelahan, bahay, at simbahan. In school, she learns. At home, she rests and feels safe. But the church... that's where she gets to see Ismael - the sacristan she secretly adores so badly. Ismael Aurelius Alejo is Monte Claro's pure boy - kind, innocent, angel-like. Or so everyone believes. But when Bianca catches him breaking the image he's worked so hard to keep, she learns the truth. Ismael is not as innocent as he seems. And the more she uncovers, the more she's drawn to him - even if it means betraying her aunt's trust. Bawat sandali, bawat lihim na pagtatagpo, bawat tahimik na away na walang ibang nakakaalam - Bianca just can't let him go. She knows this love can't last. And when she finally does, it's too late. His feelings have gone beyond control. Now it's him who can't forget every moment they shared together. Ismael Aurelius Alejo is the boy who fights for love. And this time, he's ready to break every rule to keep her. This story is written in Tagalog and English. HeyBeyaaahConcluida![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Concluida
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Concluida
ANG WALANG HANGGANG PAALAM
"O pagibig na makapangyarihan... pag ikaw ay nasok sa puso ninuman hahamakin ang lahat masunod ka lamang..."Katagang madalas nating maririnig sa matatanda tuwing tayo’y lumulundag sa usapang pag-ibig. Bakit nga ba nasabing makapangyarihan ang pag-ibig? Siguro gaya ngayon, hindi ko alam kung anong pumasok sa kukote ko’t naisipan ko itong isulat. Ang totoo eh, ngayon lang ako magsusulat tungkol sa pag-ibig. Marahil sa kaduwagan na rin na masabihan akong baduy at malambot bilang isang lalake. Alam naman nating lahat na ang mga lalake ay hindi dapat kailanman madidikit sa mga bagay at usapin na nagpapakita ng kahinaan. Mga bagay na gaya ng bulaklak, hugis puso, kulay na pink, shitzu, at mga stuffed toys lalo na ang Hello Kitty. Allergic kami dun noh! Kung sa bagay may mga kilala din akong mga astig pero nanonood ng mga koreanovela at umiyak nung mamatay si Bruce Willis sa pelikulang Armageddon. Pero meron nga kayang taong walang emosyon? Yung tipong hindi marunong magmahal at hindi rin marunong magalit? Kung papansinin ang katotohanan marami naman talagang tumatandang dalaga’tbinata. Pero hindi rin naman siguro sa kadahilanang hindi sila marunong magmahal.Concluida
Oddly Familiar
Some people feel like memories the first time you meet them. She knew better than to trust someone so soon - pero may kung anong sa kanya na parang matagal nang kilala. What began as a spontaneous decision turned into late-night conversations, shared silences, quiet stares, and a kind of intimacy neither of them expected - or fully understood. For her, it wasn't love. Not yet. But it felt like home. And maybe, that was even scarier. Just when things were beginning to make sense... two pink lines changed everything. "Buntis ako." In a world where love felt dangerous, marriage seemed like a trap, and the future was always uncertain, she's forced to make a choice: to face a truth she's not ready for, tell someone she's not sure she can trust, and carry a life she never planned. Is she ready to tell him - and risk breaking something she barely understands? Or stay silent, keep it, and face it all alone? Oddly Familiar is a story about moments that change us, people who arrive when we least expect them, and a kind of love that feels both terrifying and true. It's about growing up too soon, letting go too late, and finding courage in the most unexpected places. Because sometimes, the people we meet by accident are the ones who stay. And sometimes, we ride off with strangers who feel oddly... familiar.
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Concluida
YOU AND I COMPLETED
May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?Concluida
She's from the Past
Isang lumang rotary phone. Isang tawag mula sa nakaraan. At isang kwento ng pag-ibig na humamig ng damdamin sa pagitan ng dalawang magkaibang panahon. Si Gavin Salazar, isang estudyanteng kumukuha ng kursong History, ay namumuhay nang simple at tahimik-hanggang sa isang araw ay makarinig siya ng tawag mula sa isang kakaibang linya. Sa kabilang dulo ng telepono ay si Eleonor Rivera, isang kilalang mamamahayag noong unang bahagi ng 1898, na tila hindi namamalayang higit isang siglo na ang lumipas mula sa kanyang panahon. Habang tumatagal ang kanilang pag-uusap, unti-unting nauunawaan ni Gavin na may mas malalim na dahilan kung bakit sila pinagtagpo ng kapalaran. Sa kabila ng misteryong bumabalot sa lumang telepono at sa pagkatao ni Eleonor, hindi niya mapigilang mahulog sa isang damdaming hindi inaasahan - pagmamahal na itinahi ng mga salita, tinig, at katahimikan. Ngunit paano kung ang taong minahal mo ay matagal nang bahagi ng kasaysayan? At paano kung ang pag-ibig ninyo ay isinulat sa pahina ng panahong hindi mo kayang abutin? Isang kwento ng koneksyon, kasaysayan, at pusong hindi kayang ikulong ng orasConcluida
Falling Twenty |Book 1 of Duology|
[UNDER REVISION] Sabi nila, lahat daw nang saya ay may katumbas na kalungkotan. Lahat daw nang kaligayahan ay may kakambal na mga luha. Lahat daw nang magagandang alaala ay may kaakibat na kalungkotan na hindi mo mabubura sa iyong isipan. Lahat ba ng unang pagmamahalan ay walang patutungohan sa huli? Wala nga bang magtatagal sa isang relasyon sa unang subok? Magbibigay lang ba ito ng sakit sa iyong sarili kapag pinagpatuloy mo kahit hindi pwede? Maipaglalaban mo ba ang pagmamahal mo sa isang tao, o susuko ka nalang ba't pabayaang bitawan siya. Bakit lahat nang nagmamahal, nasasaktan?Concluida
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."
Más detallesPautas de Contenido