FIX ME

"Już miałam wychodzić, gdy usłyszałam przeraźliwy hałas. Alarm. I to wcale nie taki, jaki mieliśmy przy ćwiczeniach antypożarowych. Jednak dobrze wiedziałam, że skądś go kojarzę. Jeśli nie ćwiczenia antypożarowe, to co..? I wtedy sobie przypomniałam. Wykłady o atakach terrorystycznych. Jak brzmi alarm, jak reagować, jak uciekać.
Panika wróciła. Z podwojoną siłą. Ba, z poczwórną. Nigdy nie bałam się śmierci. Nie ba łam się bólu. Byłam do niego przyzwyczajona. Jedyne czego się bałam, to tych ludzi. Mogłabym umrzeć w każdy możliwy sposób, tylko nie poprzez zabicie. Zastrzelenie. Nie chciałbym, aby moja młodsza siostrzyczka musiała patrzeć na tą ranę. Albo rany. Albo szczątki ciała.
Bo ostatnie czego bym chciała, to skremowanie.
Zamknęłam się ponownie w kabinie i skuliłam się na podłodze, jak najdalej od podłogi. Wyjęłam słuchawki, które położyłam obok, nie dbając o schowanie ich nawet do pudełka. Oddychałam ciężko. Czułam jakbym miała się zaraz udusić.
I nagle usłyszałam strzał. Pierwszy, drugi. Krzyk. Czy to.. Jason? Kolejny strzał. I kolejny. W pewnym momencie przestałam już je liczyć. Słyszałam wołanie o pomoc, trwające maksymalnie dwie sekundy. Po nich następowały kolejne strzały. Nagle głosy ucichły.
Jednak nie na długo, bo zaraz usłyszałam uderzenie drzwi."