GECENİN ESİRİ
- Reads 2,036
- Votes 70
- Parts 16
Ongoing5h 52m
Last published Sun, Dec 8, 2024
Karanlık bir gece
Kulağımda bir ses
Ensemde bir nefes
Rüya mı bilinmez
Sanrılı bir gece
Cesed dolu derya
Miras bir kader
Gerçek ne bilinmez
Tekerrür eden bir tarih, suçun mükerriri zannedilen bir kız.
Bu yolun sonu ya başlangıcı ya da sonu olacak.
Leyal kırcalı normal ve çok sıradan bir hayat yaşarken kendini karmakarışık bir yolun başında bulur. Kendi gizi ve etrafındaki bilinmezliklerle başa çıkmaya çalışan bir komiserdir. Leyalin hayatında ki mutlu aile yapbozu bilinmezlikler nedeniyle etrafa saçılmaya başlar, saçılan parçalar ise ruhunda derin izler bırakır. Karşısına çıkan yabancının hissettirdiği tanıdıklık hislerinin nedeni ruhlarındaki izlerin benzerliğinden miydi? Bu benzerlikler karşısında ruhlarına batan yapboz parçalarından bir bütün elde edebilicekler mi?
All Rights Reserved
#40
çocukluk
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KAYIP AİLE
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
-KİRAZ MAHALLESİ -
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
SENİN YÜZÜNDEN
-Psikolojik gerilim, korku- Yeliz, sıradan bir sınav stresinin gölgesinde sıradışı bir gecenin eşiğine sürüklenir. Kapıdan içeri adım attığında karanlık sadece ışıkları değil, gerçekliği de yutmuştur. Tanıdık yüzler, yabancılaşır, en çok bildiğini sandığın şeye, aklına, güvenmek imkânsız hâle gelir. "Senin Yüzünden" insanın kendine bile düşman kesilebileceği, karanlık bir labirentte korkunun katmanlarını tek tek soyarak ilerleyen bir psikolojik gerilim-korku romanı. Her şey bir gülümsemeyle başlar. Ve bir gülümsemeyle son bulur. Cesaretin varsa kapağı aç, yoksa buradan hemen uzaklaş. "Eğer halamla eniştem dışarıdaysa... az önce salonda oturanlar kimdi?"
Karayel Köyü
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
GECENİN ARDINDAKİLER
İnsan, bazen birini değil; ait olduğu hikayeyi bulmak için çıkar yola. . . . Takvim yaprağı 30 Kasım'ı gösterdiğinde, üç kurşun saplanmış bir masumun göğsüne. Lara, kardeşi yerine koyduğu kızın ölümüyle henüz yüzleşememişken, acısını çekmeye bile fırsatı yokken amansızca düşmüş katilin peşine. Yalın ayak bastığı yolların onu sürükleyeceği yerlerden habersiz belki de. Savrulmuş rüzgarın götürdüğü yere. Aslında rüzgar da esermiş yangınların allara büründüğü ine. Ve inler aitmiş kötülüğü kalplerine can bellemiş Yekre. 🎩🎠🎪 Karanlık gizler eli kanlı katilleri. Çünkü Güneş doğmaz geceleri. Ama aydınlatır bir gün karanlığı, ateşin kor alevleri. Lara Ekinci! O bir avcı. Belki de avın ta kendisi. . . . Bu hikayede yer alan olay, kişi, yer ve zaman tamamen kurgudan ibarettir. Gerçek olmayan, yazarın hayal dünyası ile şekillendirilmiş yazılardır. Bunun bilincinde kalarak okumanız tavsiye edilir. Keyifli okumalar.
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
MADALYONUN İKİ YÜZÜ-GERÇEK AİLEM
Eşini kaybettikten sonra Selim Akın, tüm yaşamını çocuklarına adar. Akın ailesinin dünyası, beş yaşındaki küçük Defne'nin etrafında dönmektedir. Ancak bir gece Defne aniden ortadan kaybolur. Bu kayıp, ailenin dengelerini altüst eder ve onları yavaş yavaş dağılıp gitmenin eşiğine getirir. Aradan geçen on yılda, Akınlar hâlâ Defne'nin kayboluşunun gizemiyle yaşamaktadır. Her biri, kendi sessiz dünyasında, vicdanının mahkemesinde kendini yargılar. Suçluluk ve özlem, evin duvarlarına sinmiş gibidir. Ta ki bir gece gelen beklenmedik bir haber, onları yeniden bir bilinmezin kapısına getirene kadar... Gerçek ailem kitaplarına yeni bir soluk! Hikayeye ailenin bakış açısından başlamaya ne dersiniz? Kızımızı şimdilik gizemli tutalım. Eminim bu yenilik size de iyi gelecektir!
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
More detailsContent Guidelines