The Morgue

Sa loob ng silid na malamig at tahimik,
Naroon ang mga katawan, walang buhay, walang hilik.
Sa ibabaw ng mesa, nakalatag ang mga patay,
Naghihintay ng huling hantungan, sa libingan maghihintay.

Ang amoy ng pormaldehado, nakakasulasok at matapang,
Isang paalala sa kamatayan, na hindi natin maitatanggi.
Ang mga doktor, nagsusuri, naghahanap ng sagot,
Sa dahilan ng pagkamatay, sa huling pag-iyak ng kaluluwa.

Sa bawat katawan, may kwento na nakatago,
Isang buhay na nabuhay, at ngayon ay wala na.
Sa morgue, ang mga patay ay nagsasalita,
Sa pamamagitan ng kanilang katawan, ang kanilang kwento ay naglalabas.

Kaya't tayo'y mag-ingat, sa ating paglalakbay,
Sapagkat ang kamatayan ay palaging nasa ating tabi.
At sa huling hantungan, sa morgue tayo'y magtatapos,
Isang paalala sa ating pagiging mortal, sa ating pagiging tao.