The Hunger Games - KosoBaba
- Reads 26
- Votes 2
- Parts 2
Ongoing44m
Last published Mon, Dec 25, 2023
igrzyska śmierci? czy może zjebania?
ogólnie trochę mija się to z fabułą ale staram się zachowywać ważne cechy thg bo nie pamiętam tego prawie wgl i wspomagam się internetem
dlatego nie zdziwcie się że z dystryktu nie idzie dwóch trybutów tylko jeden
MY THG AU
btw to że zuza jest na pierwszym planie. na okładce nie znaczy że jest główną postacią
tak mi pasowało wklejenie twarzy (znaczy to prawdziwi my)
słowo bruhnąć powstało na potrzeby tego ff dziękuję za uwagę
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Szlachetna Trucizna
Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''Complete
Odzyskana nadzieja
Jest rok 2156 życie toczy się w wirtualnym świecie. Ludzie nie rozmawiają "twarzą w twarz" tylko za pomocą sztucznej inteligencji MAJI. Życie jest idealne bez wojen, chorób czy konfliktów. Osoby żyjące nie muszą się niczym martwić. Kazdy przeżywa doznania za pomocą swoich hologramów. Dzięki MAJI nie potrzebują bezpośredniej konfrontacji czy relacji między ludzkich. Nikomu niczego nie brakuje, ale czy na pewno? Rodzina Ferenc żyje jak wszyscy pracują i uczą się przy pomocy holo. MAJĄ jest obecna w ich życiu 24 godziny na dobę. Nikt jej nie wyłącza. Lubią swoje spokójne i ułożone życie. W jednym momencie muszą się przeprowadzać. Ojciec rodziny dostał przeniesienie. Nie są tym zachwyceni zwłaszcza matka. Czy rodzina przetrwa kryzys? Pewnego dnia rodzeństwo znajduje przedmiot który może zmienić ich punkt widzenia. Czy wgląd w przeszłość zmieni ich nastawienie? Czy to co odkryją pomoże zrozumieć, że tak naprawdę ludzkość, a w tym oni stracili coś cennego? Czy może zignorują znalezisko i nadal będą żyć w swoim "idealnym" świecie? Jedyny sposób by się przekonać jest zrozumienie pewnego marzenia.... Praca bierze udział w konkursie organizowany przez grupę Insygnia.Complete
Po trzeciej stronie
Wieloświat jest sceną, a ludzie to marionetki grające wciąż te same role w równoległych rzeczywistościach ku uciesze Boga i jego Magów. Ich opowieści nic nie znaczą, zataczają wciąż koło i raz za razem kończą się tak samo tragicznie. Nie ma od nich ucieczki, a jednak ktoś złamał prawa rządzące tym dziwacznym teatrem i zakłócił chwiejny porządek. Irys to nastolatka obdarzona okruchem mocy i posługująca się skradzionym zegarkiem jednego z Magów, którego używa, żeby przenosić się między wymiarami. Ma jeden cel - ocalić młodszą siostrę. Dlatego decyduje się wyruszyć na wyprawę przeciwko Kruczemu Królowi, porywającemu dzieci do swego latającego zamku. Na swojej drodze napotka wiele kłopotów, ale też zawrze nowe przyjaźnie. Czy tym razem uda jej się przybyć na czas? Okładka autorstwa @Tea-AmoComplete![Co się z tobą stało deku? [Villian Deku]](https://img.wattpad.com/cover/374840381-256-k149968.jpg)
Co się z tobą stało deku? [Villian Deku]
14 letni Izuku Midoriya jest poniżany w szkole za brak indywidualności. W jego domu też nie jest zbyt dobrze ojciec go zostawił a matka go nienawidzi. Pewnego dnia Izuku postanawia ze sobą skończyć i skoczyć z dachu lecz wtedy niespodziewanie ratuje go przed tym Liga złoczyńców i przyjmuje go do siebie. Jak potoczy się życie Izuku od tego momentu? Czy nareszcie uzyska to co dawno chciał mieć? Uwaga w książce występują Samobójstwo Torturowanie Wulgaryzmy To moja pierwsza książka więc przepraszam za wszystkie błędy. Książka wolno pisana przez brak mojej weny. Chce też jeszcze powiedzieć że te pierwsze rozdziały mogą być niezrozumiałe ale już następne są nawet git. Jak skończę zrobię rewrite tej książki żeby wszystko było bardziej czytelne. Miłego czytania :D
Nieznajomy
1.1 Czy tobie też zdarzyło zakochać się w śmiertelnej dziewczynie? Twój najlepszy przyjaciel był homoseksualistą, w którym również się podkochiwałeś przez okres roku szkolnego? Miałeś dylemat, którego z nich wybrać? Twoją macochę zabiła Victoria? Twój ojciec siedział w więzieniu, dopóki nie cofnąłeś biegu wydarzeń? 1.2 Nieznajomy to historia wampira, który nie tylko jest zimny jak lód, ale i potrafi kochać. Co chwila odkrywa nowe informacje o swojej rodzinie i wpada w tarapaty. Wywołana wojna? To nic takiego. Nie wyobrażasz sobie manipulować czasem i przeszłością? Dla nich to nie ma konsekwencji, ale co będzie później kiedy minister odkryje podstęp i dowie się jak było na prawdę? Czy po wybraniu dziewczyny dalej mógłbyś być z chłopakiem, który nie jest wampirem, ale kochasz go równie mocno?Complete
Ten jeden uśmiech (ZAKOŃCZONE)
Jedyne co przeszkadza Brendzie na upragnionym urlopie to przystojny Włoch, który uczepił się już w samolocie. To miały być wakacje marzeń na gorącej wyspie. Miała odpocząć i naładować pozytywną energią. Niestety, lub stety na jej drodze staje Patrizio, który podczas kolacji dosiada się do stolika i bezczelnie kradnie rogalika z Brendy talerza. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że był to ostatni smakołyk jaki wyhaczyła na koniec kolacji. Rozpoczyna to serię różnych zdarzeń między nimi. Do tego stopnia, że mężczyzna w jej oczach okazuje się być po prostu dupkiem. Jednak wszystko zmienia się w momencie, gdy ratuje dziewczynę z opresji. Historia pisana w duecieComplete
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Complete
„Poza Granicami Czasu"
Zaczynała przemiany przez odkrycie, które spokojnie prowadziło do poszukiwań możliwości, rozwiązań i tego, kim mogła być - odkrywając, że spokój i poszukiwania możliwości prowadzą ją do rozwiązania, które miało pozwolić jej po prostu być. Było to podróżowanie bez presji, w rytmie własnego serca - aż dotarła do miejsca, gdzie nie musiała już nic udowadniać, a jedynie żyć prawdziwie, czując, że każda odpowiedź od zawsze była w niej.Complete
![[Oneshot] Sławomira Domańskiego droga do Nieba](https://img.wattpad.com/cover/165635806-256-k607608.jpg)
Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''
More detailsContent Guidelines