AVİ +18

AVİ +18

  • WpView
    Odsłon 448
  • WpVote
    Głosy 94
  • WpPart
    Części 6
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja pon., lut 5, 2024
O bana hayal kırıklığı ile bakıyordu ben ise ona bomboş gözlerle. "Seni uyardım. Ben, bana yapılan her şeyi affedebilirim ama sevdiğime dokunursa canına dokunurum demiştim." Dolan gözlerimi gizleme gereği bile duymuyordum çünkü bu, dolan gözlerimi son görüşü olacaktı. Elimde tuttuğum silah gittikçe ağırlaşıyor titreyen ellerime yardımcı olmuyordu. "Sen bana ihanet ederek bunu hak ettin. Sen benden canımı, hayatımı aldın." Ben değil ama o benden her şeyimi almıştı. Sesinde saf özlem ve hayalkırıklığı vardı. "Özür dilerim.." Dolan gözlerimden süzülen bir damla yaşla elini bana doğru uzattı hafifçe. Silmek istiyordu göz yaşlarımı o hiç dayanamazdı ağlamama. Gözlerinde gördüğüm acı kalbime yüzlerce hançer yemişim gibi hissediyordu. Aldığım nefesler ciğerlerime ulaşmıyor gibiydi. "Sende bunu hak ettin." Ben bugün kendimi vuruyordum, kendimi asıyor, uçurumdan atıyor ben bugün intihar ediyordum. Ona doğrulttuğum silahın tetiğine bastım. Çıkan kurşun onun bedenine saplanmış, beni öldürmüştü. Gözlerine sonkez bakıp "Seni çok sevdim." Diye mırıldandım. O bunu hiç duymasa da ben onu çok sevdim.
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#15
işbirliği
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści