Sessiz Vaveyla

Ay geceye mahkumdu , gecenin yıldızı ise ona aşık . Solmayı çok iyi öğrenmişti yıldız . O yüzden artık çiçek açmasının zamanı gelmişti . Ay'ın ise hiçbir şeyden haberi yoktu. En çokta yıldızı görmek için karanlığa ihtiyacı olduğundan ...

Bu hikaye zorluklarla karşılaşmış olmasına rağmen , hayatla davası onu çok derinden yaralamış olmasına rağmen ışıltısını kaybetmemiş bir ruh ile zamanın onun için görünmez bir mezarlık olduğu karanlıkla dans etmeye alışmış ve artık ondan korkmayan hayatla kan davası bitmek bilmeyen bir ruhun hikayesi . Bu sefer kaderin çarkları karanlıkla kaplı . Karanlığın içinde yıllarca boğulmuş bir ay kaybettiği ışığını tekrar bulabilir mi ? Ne dersiniz , var mısınız sizde bu kanla kaplı karanlık çarkı benimle çevirmeye ?