NEFRETİN KÜLLERİ (ASKIDA)

NEFRETİN KÜLLERİ (ASKIDA)

  • WpView
    Reads 167
  • WpVote
    Votes 32
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 5, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
Hırs, nefret, tutku ile süslenmişti benliğimiz.Hep rekabet vardı zihinlerimiz arasında, bir çekim vardı kalplerimiz arasında.Nefretin küllerindeki o kaderdi bizimkisi. 🖤 "Sizinle birlikte olmayacağım Wallace Henderson." "Benimle birlikte olacaksınız Estelle Stewart." Sözleri ile dudaklarımdan küçük bir gülüş kaçtı ve göz devirdim. "Kendinizden çok eminsiniz Wallace Henderson?" "Beni gördüğünüz ilk andan beri yanıp tutuşan bedeniniz sayesinde Estelle Stewart." Yavaş adımlarla bana yaklaştı. Dibimde durup üzerime doğru eğildi. "Nefretin küllerinde tutuşuyorsunuz, neden inkar ediyorsunuz?" Güzel kokusu burnuma dolarken kendimi toparladım. Sırtımı dikleştirip yüzlerimizin biraz daha yakınlaşmasını sağladım. "Yangın her saniye harlanıyor ve ben o yangın harlandıkça sizden kaçacağım. ." Aniden eli belime yerleştiğinde vücudlarımız birleşti. "Kovalayacağım. Ve emin olun, yakalayacağım." 7 yıldır göz göze gelmemiş iki beden böylesine yanıp tutuşabilir miydi iki günde?
All Rights Reserved
#85
düşmanlık
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines