/My BeAutEous/

/My BeAutEous/

  • WpView
    Reads 2,748
  • WpVote
    Votes 581
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadMatureComplete Thu, Dec 25, 2025
WpInfo
Fiction
Fantasy
/Larry Stylinson Fantasy Short Story/ "میگن عشق...درد رو تسکین میده. وقتی کسی که دوست داری رو بغل میکنی، برای چند ثانیه، هیچ چیز دیگه ای مهم نیست..." "من، خیلی منتظر موندم تا بغلت کنم...هری! من خیلی منتظر موندم که دردامو تسکین بدی، من خیلی منتظر موندم که واسه همیشه مال من بشی، من خیلی منتظر موندم تا صدات بزنم: زیبای من" دارای اسمات میباشد و ففیک ژانرش عاشقانه هست🚫 ///////////////////////////// #1_fairy #2_faction
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • 52 Hertz ( seongjoong , jongsang )
  • fools gold (Ziam)(mpreg)
  • اسیر خواسته های you
  • WILD ANGEL /فرشته وحشی
  • Sweet Melody
  • nobody knows هیچکسی نمیدونه
  • ❌ دلبـــر  ❌
  • Baby Boy(Larry Stylinson)
  • 『𝑻𝒉𝒆 𝑳𝒂𝒔𝒕 𝑬𝒏𝒇𝒐𝒓𝒄𝒆𝒓』
  • Heir of Wrath (Legacy of the Underworld1)

کیم هونگ جونگ برگشته بود برای انتقام از قاتل دخترش و قاتلش کسی نبود جز پارک سونگهوا. ولی اون از دیوونه شدن اون پدر، از غم از دست دادن دخترش خبر نداشت. چوی جونگهو پسر رئیس باند مافیای ایتالیا، عاشق راک استار خیابونی (کانگ یوسانگ) میشه و اون رو به دام میندازه. +میدونستی درونت هیچ نقطه رنگی وجود نداره؟! پسر نیشخند تلخی زد، تلخ تر از تمام قهوه هایی که برای کمرنگ کردن گذشته مهمون گلوش میکرد: -شاید چون زندگی که داشتم انقدری به سازم نرقصیده دکتر، که بخوام امیدی رو توی قلبم نگه دارم که تبدیل به یه رنگ درونم بشه. هونگ جونگ قدمی جلو رفت، بوی عطر سونگهوا درست مثل چشم هاش سرد بود اما آدم رو مجذوب خودش میکرد، انگشت اشاره‌اش روی سینه‌اش، جایی که قلب از جنس سنگش میتپید گذاشت و زمزمه کرد: -درست میگی، درونت نقطه های رنگی امید مُرده، اما یادت نره سیاه و سفید هم یه رنگه، مثل کلاویه‌های پیانو، مثل برفی که لای موهات میشینه، مثل عکس های آلبوم های قدیمی و یا حتی مثل یه پروانه‌سیاه. مردمک های لرزون سونگهوا ، نگاه عجیب مرد مقابل رو شکار کرد: -پروانه‌ سیاه؟ دست هونگ جونگ بالا اومد و روی گونه سونگهوا نشست: -پروانه سیاه تویی سونگهوا، همون پروانه ای که زمانی رنگ امید بال هاشو آبی نگه داشت اما سرنوشت اونو تبدیل به یه سیاهی مطلق

More details
WpActionLinkContent Guidelines