HER ŞEY SENSİN

Genç adam büyük bir mutlulukla uyandı. Henüz karnı açtı ve bu mutluluğun kesinlikle kahvaltı yapacak olmasıyla bir ilgisi yoktu. Bugün sevgilisiyle nişanları vardı. Ondan bu kadar mutluydu ve içi içine sığmıyordu.

Evet belki gençlerdi, belki önlerinde upuzun bir yol, gelecek vardı ama onları bu an ilgilendiriyordu. İnsanın garantisi yoktu ki. Doğru insanı bulmuşken de kaybetmek isteyeceği en son şeylerden biri olurdu.

Hemen yatağından kalkıp rutin işlerini halletmek üzere lavaboya uğradı. Yaklaşık beş dakika sonra çıktı. Bugün güneş fazla mı parlaktı yoksa ona mı öyle geliyordu bilmiyordu. Sanki her şey fazla güzeldi.

Fazla güzel demişken bugün nişanlısı olacak kadını aramayı ihmal etmedi tabi ki. Onun sesi gününü güzelleştirmeye yetecek kadar güzeldi çünkü.

Kısa bir süre sonra telefon açıldı ve cennet sesi kulaklarına ulaştı. Bu kadın nasıl uzaktan onu mutlu etmeyi başarıyordu bilmiyordu ama iyi ki de vardı.

Annesinin seslenmesiyle kendine geldi. Güzel gelinime selam söyle diyordu Feyza sultan. Telefonda bunu duyan nişanlısı da annesine selam söylüyordu. İkisi şimdiden o kadar iyi anlaşmıştı ki. Hep öyle olmasını diliyordu.

Bu akşam itibariyle ilk resmi adımlarını atacaklardı. Ve sevgilisi kısa bir süre sonra Atademir olacaktı. Onun kalbine, ömrüne sonsuza dek yerleşip orada kalacaktı...