Karanlık
  • WpView
    Reads 31
  • WpVote
    Votes 6
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jun 25, 2024
Yağmur gibi akıp gitmişti duygularım. Kaybedecek birşeyi kalmayan insanlar, duygusuzlaşmaya mahkûmdur. Yol karanlıktı, en az kalbim kadar. İkimizin bulunduğu bir yolun aydınlık olma ihtimali yoktu ki. Bembeyaz gelinliğime kanlar bulaşmıştı, elimde sıkı sıkı tuttuğum silahımı kaldırdım, tam kalbine yasladım. "Seni tanıdığım güne lanet olsun." dedim bastıramadığım öfkemle. "Seni kaybettiğim güne lanet olsun." dedi tam gözlerimin içine. Karanlığın bizi sonsuzluğuna çektiği bu gece, hepimizin son gecesiydi.
All Rights Reserved
#106
karanlik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Küçük Ağa Bxb
  • MANOLYA (ARA VERİLDİ)
  • Garip Bir Öykü
  • KAN VE BUZ | BxB
  • Gecenin Komutanı
  • ÇİÇEKTEN TAÇ
  • Yüzbaşı "Kan"🩸
  • KANLI HARBİYE
  • Sancak
  • SENİ YAZDIM KALBİME

"Ne yapıyorsun lan sen" "Ne yapıyormuşum, sevgilimi kucağıma aldım sadece" "Evet, hemde bütün adamların önünde, bilmem farkında mısın ama benim bir karizmam var ve sen şu an karizma mı çiziyorsun" "Oyy sen büyüdün de karizmamı yaptın" "Balamir" diye bağırdım "Tamam gülüm sustum" Biri toprağa hükmediyordu, diğeri şehre. Ama ikisi de aynı bakışa yenildiler.

More details
WpActionLinkContent Guidelines